Οι λεγόμενοι «λομπίστες» μας (Μανάτος, Λαριγάκης, Κρίστοφερ, κ.λπ.) και ιδιαίτερα ο αμφιλεγόμενος Έντι Ζεμενίδης, που θα υποδεχθεί τον Πρωθυπουργό Μητσοτάκη στο Σικάγο αυτή την εβδομάδα, αλλά και ο Πρόεδρος της AHEPA, Τσίβικος, πρέπει να απαντήσουν στο ερώτημα του τίτλου μας. Γιατί ξοδεύουν χρήματα και χρόνο στην Ουάσιγκτον αν δεν προωθούν τα πραγματικά συμφέροντα της Ελλάδας; Εάν οι ΗΠΑ δεν είναι σε θέση να εγγυηθούν την κυριαρχία της Ελλάδας, γιατί οι «λομπίστες» μας συνεχίζουν να σπαταλούν τις προσπάθειές τους; Για δεκαετίες η συμπεριφορά τους δείχνει αυτοεξυπηρέτηση… Επίσης, οι «λομπίστες» μας θα μπορούσαν να εξηγήσουν συγκεκριμένα πού διαφέρουν οι θέσεις τους από αυτές του Στέιτ Ντιπάρτμεντ; Οποιοσδήποτε φιλο-ισραηλινός λομπίστας θα απαντούσε σε αυτή την ερώτηση σε ένα δευτερόλεπτο… Γιατί όχι οι δικοί μας; Γιατί παίζουν το ρόλο των προπαγανδιστών υπέρ του «Deep-state»; Τελικά, μπορείτε να μου δείξετε έναν αναλυτή που θα χαρακτήριζε την εξωτερική πολιτική του Μητσοτάκη ως πατριωτική;
Του Νίκου Σταματάκη
Τα τελευταία χρόνια παρακολουθούμε όλοι την επέκταση της αμερικανικής στρατιωτικής, οικονομικής και επιχειρηματικής παρουσίας στην Ελλάδα σε επίπεδο που δεν έχουμε ξαναδεί. Είμαστε όλοι χαρούμενοι που, επιτέλους, μεγάλες αμερικανικές εταιρείες (Google, Pfizer, Microsoft, Tesla και άλλες) έχουν ιδρύσει ερευνητικές και άλλες δραστηριότητες στην Ελλάδα: Αυτό είναι κάτι που η ελληνοαμερικανική κοινότητα ήθελε εδώ και πολύ καιρό. Αλλά ακόμη και σε αυτήν την περίπτωση, είναι προφανές (η Tesla είναι ένα εξέχον παράδειγμα καθώς οι Έλληνες ερευνητές του διάσημου Πολυτεχνείου ανέπτυξαν την πολύ σημαντική μπαταρία της) ότι επωφελούνται συντριπτικά από τους χαμηλούς μισθούς και τα υπέροχα μυαλά της Ελλάδας.
Αλλά όταν πρόκειται για αμυντική συνεργασία, ακόμη και όσοι παρακολουθούμε στενά αυτά τα θέματα, έχουμε χάσει το μέτρημα της επέκτασης των εγκαταστάσεων που ωφελούν τις ΗΠΑ. Παλαιότερα, ήταν κυρίως η Βάση της Σούδας και μια ή δύο εγκαταστάσεις κοντά στην Αθήνα. Τώρα έχουμε Αλεξανδρούπολη, Λάρισα, Στεφανοβίκειο (Βόλος), επέκταση στα Χανιά/Σούδα κ.ο.κ. Το αμερικανικό LNG παραδίδεται σε τερματικό σταθμό κοντά στον Πειραιά και σχεδιάζεται νέος τέτοιος τερματικός σταθμός στην Αλεξανδρούπολη. Όπως δήλωσε δημοσίως ο Μητσοτάκης πριν λίγες μέρες η Ελλάδα πληρώνει 7πλάσια γι’ αυτό (και όλο το φυσικό αέριο) λόγω των κυρώσεων!! Επίσης, τα τελευταία δύο χρόνια οι προτάσεις της DC περιλαμβάνουν ιδέες για νέες βάσεις στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, από το Βόρειο Αιγαίο μέχρι την Κάρπαθο.
Όλες αυτές οι κινήσεις γίνονται καθώς η καταστροφική κυβέρνηση Μητσοτάκη εξαντλεί τα ελληνικά στρατιωτικά αποθέματα και ιδιαίτερα την αεράμυνα από τα νησιά που συνορεύουν με την Τουρκία για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της Δύσης για τον πόλεμο της Ουκρανίας – ένας πόλεμος που τώρα έχει χαθεί, ανεξάρτητα από το πώς προσπαθεί το κατεστημένο της Ουάσιγκτον να βάλει (ακριβό) «κραγιόν σε γουρούνι».
Θα μπορούσε κανείς να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει σχετικά με την πολιτική της Ελλάδας να υποστηρίζει τον πόλεμο της Ουκρανίας, αλλά κανείς δεν θα μπορούσε να ξεχάσει τα ξεκάθαρα ιστορικά γεγονότα, τα οποία, μαζί με πολυάριθμες γεωπολιτικές πραγματικότητες, δίνουν μια τρομερή προειδοποίηση ενάντια στην ιδέα να παίξει Ελλάδα τόσο ενεργό ρόλο στην Ουκρανία:
- Την τελευταία φορά που η Ελλάδα πολέμησε εναντίον της «Ρωσικής Αρκούδας» στην Ουκρανία, πριν από περίπου 100 χρόνια, το αποτέλεσμα ήταν η γενναιόδωρη στρατιωτική βοήθεια από τους Μπολσεβίκους στον Κεμάλ Ατατούρκ που – μαζί με άλλη βοήθεια προς τους Τούρκους από τη Δύση – είχε ως αποτέλεσμα την Μεγάλη Καταστροφή», και ο ξεριζωμός εκατομμυρίων Ελλήνων της Μικράς Ασίας, γενέτειρας του ένδοξου Ελληνικού Πολιτισμού. Η Ελλάδα και η Ρωσία έχουν έναν κοινό ιστορικό/γεωπολιτικό εχθρό (Τουρκία) και κάθε τέτοια κίνηση θα πρέπει, καταρχήν, να περιοριστεί πολύ ή να αποφευχθεί εντελώς.
- Από τη Διάσκεψη της Γιάλτας το 1945 όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις οποιουδήποτε πολιτικού προσανατολισμού (Δεξιά, Κέντρο, Αριστερά) ακολούθησαν την ίδια αρχή στην εξωτερική πολιτική: «Ανήκουμε στη Δύση, αλλά διατηρούμε αξιοπρεπείς σχέσεις με τη Ρωσία». Αυτή η πολιτική έδωσε μεγάλα μερίσματα για την Ελλάδα τα τελευταία 80 χρόνια. Έχουμε κάνει συγκεκριμένες αναφορές σε αυτό το θέμα πολλές φορές στο παρελθόν και θα μπορούσα να γράψω ένα μικρό βιβλίο για το πώς και γιατί αυτή ήταν η σωστή πολιτική. Πάνω από όλα, παρείχε ένα χώρο ισορροπίας, απαραίτητο για κάθε υγιή εξωτερική πολιτική οποιουδήποτε κράτους. Εδώ, θα επαναλάβω ένα μόνο γεγονός: Χωρίς το βέτο της Ρωσίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ πολλές φορές από το 1974, η συγκλονιστική βρετανική διπλωματία θα είχε καταφέρει να περάσει πολυάριθμα σχέδια «όμοια με τον Ανάν» και η Κύπρος ως δεύτερο ελληνικό κράτος θα ήταν εδώ και πολύ καιρό χαμένη.
- Τους παραπάνω κινδύνους σχετικά με την Ουκρανία στάθμισαν πολύ καλά το Ισραήλ και η Τουρκία και όλοι γνωρίζουμε ότι δεν επέβαλαν κυρώσεις κατά της Ρωσίας και δεν έστειλαν μεγάλη στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία – εκτός από τα τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη χαμηλής τεχνολογίας. Τι κάνει τον Μητσοτάκη να πιστεύει ότι η εξωτερική του πολιτική να βάζει «όλα τα αυγά του σε ένα καλάθι» είναι καλύτερη από αυτή της Τουρκίας ή του Ισραήλ; Πάνω απ’ όλα η Τουρκία και το Ισραήλ αναγνωρίζονται ευρέως από όλους τους αναλυτές ότι ακολουθούν πατριωτικές πολιτικές. Μπορείτε να μου βρείτε έναν αναλυτή που θα χαρακτήριζε την εξωτερική πολιτική του Μητσοτάκη ως πατριωτική;
Θα μπορούσαμε πιθανώς να παραμερίσουμε τις περισσότερες από τις παραπάνω ενστάσεις για τις απολύτως προδοτικές επιλογές του πρωθυπουργού Μητσοτάκη και της κυβέρνησής του, εάν καταφέρναμε αυτό που όλοι οι Έλληνες θέλαμε εδώ και δεκαετίες: Μια πλήρη αμερικανική εγγύηση της κυριαρχίας της Ελλάδας. Ας δούμε τι θα περιλαμβάνει αυτή η ιδέα:
- Εγγύηση ότι η Τουρκία δεν θα παραβιάσει τον ελληνικό εναέριο χώρο και τα σύνορα. Μια τέτοια δήλωση είναι ήδη ένα μνημείο παραλογισμού καθώς και οι δύο χώρες είναι μέλη του ΝΑΤΟ. Αντί για εγγυήσεις (όπως αυτές που έχει το Ισραήλ) η Ελλάδα λαμβάνει από το 1974 «επιστολές αγάπης» από τους υπουργούς Εξωτερικών των ΗΠΑ προς τους Έλληνες ομολόγους τους (αρχίζοντας από την επιστολή Κίσινγκερ στον Μπίτσιο τη δεκαετία του 1970 και τελειώνοντας πρόσφατα με μια παρόμοια επιστολή από τον Άντονι Μπλίνκεν ). Οι επιστολές αυτές αποτελούν κάτι περισσότερο από φθηνές διακηρύξεις, ενώ οποιαδήποτε απόδειξη πραγματικής υποστήριξης των θέσεων της Ελλάδας απουσιάζει από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974.
- Αλλά εκτός από τα παραπάνω, τώρα έχουμε να κάνουμε με ένα επιπλέον στρώμα παραλογισμού, επειδή το τουρκικό κοινοβούλιο το 1995 εξέδωσε ένα «casus belli» κατά της Ελλάδας, μέλους της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, την ίδια στιγμή που οι ΗΠΑ πίεζαν για «συμφιλίωση» μεταξύ των δύο «συμμάχων»!! Αυτές οι πραγματικότητες είναι απαράδεκτες όσον αφορά τις ΗΠΑ ή τίποτα λιγότερο από προδοτικές για την κυβέρνηση Μητσοτάκη;
- Πού είναι μια σαφής δήλωση από τις ΗΠΑ ότι όσον αφορά την Αμερική και το ΝΑΤΟ το «casus belli» της Τουρκίας δεν σημαίνει τίποτα και ότι η επέκταση των χωρικών υδάτων από μια ελληνική κυβέρνηση στα 12 μίλια θα επιβληθεί με την πλήρη ισχύ των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ; Γιατί η Ελλάδα να είναι η μόνη χώρα στον πλανήτη που δεν απολαμβάνει το δικαίωμα να έχει ζώνη χωρικών υδάτων 12 μιλίων, δικαίωμα που πηγάζει άμεσα από το διεθνές δίκαιο; Ομοίως, η Ελλάδα δεν εφαρμόζει την ΑΟΖ της όπως επίσης προβλέπει το Δίκαιο της Θάλασσας.
- Η παρουσία της αρχιπελαγικής χώρας των Μπαχάμες απέναντι από την τεράστια χερσαία μάζα των ΗΠΑ δεν επέτρεψε στην Αμερική να αρπάξει τα δικαιώματα της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης από τις Μπαχάμες. Γιατί η Ελλάδα να παραιτηθεί από τέτοια δικαιώματα υπέρ της Τουρκίας; Η Ελλάδα έχει ήδη επιτρέψει στην Ιταλία και την Αίγυπτο να έχουν περισσότερο χώρο ΑΟΖ από τα νόμιμα δικαιώματά τους σε χωριστές συμφωνίες οριοθέτησης. Πολλοί παρατηρητές βλέπουν αυτές τις συμφωνίες ως βήματα που προετοιμάζουν το έδαφος για να επιτρέψει στην Τουρκία ένα μεγάλο μέρος της ΑΟΖ να ανήκει στην Ελλάδα και την Κύπρο.
Καθώς τα παραπάνω «λάθη» της κυβέρνησης Μητσοτάκη δεν ήταν αρκετά, μάθαμε την περασμένη εβδομάδα ότι λόγω της γραφειοκρατικής δυσλειτουργίας της κυβέρνησής του (πραγματικά δεν θέλω να προχωρήσω σε πιο μοχθηρές και ύποπτες σκέψεις!), η Ελλάδα έχασε περίπου 2 δισεκατομμύρια δολάρια (ναι με ένα B!!) των US FMF (Foreign Military Sales) χαμηλότοκων δανείων – σύνδεσμος εδώ για αναφορά!! Πάνω από όλα αυτά με τις προσωπικές αδυναμίες ενός πρωθυπουργού που είναι γόνος μιας από τις διεφθαρμένες πολιτικές οικογένειες της Ελλάδας, κάποιου που δεν ίδρωσε ποτέ ή δεν ρίσκαρε τίποτα στη ζωή του και έχετε την πλήρη εικόνα του γιατί δεν έχουμε εμπιστοσύνη σε αυτόν και στην κυβέρνησή του.
n.stamatakis@aol.com www.helleniscope.com