//Το “Κρατιστάν” παραμένει στο βάθος του…

Το “Κρατιστάν” παραμένει στο βάθος του…

Του Γιώργου Κράλογλου 

Μη μας ξεγελά η πολιτική συναίνεση (εκτός από τα δεκανίκια της Βουλής) για ένα βήμα στο Ελληνικό. Οι άλλες αποκρατικοποιήσεις απλά “χτενίζονται”…

Άλλη μια σπρωξιά…, στην “αρχαία” αποκρατικοποίηση (ξεκίνησε πριν 12 χρόνια), το Ελληνικό, στην οποία αναφερόμαστε ξανά και ξανά όχι γιατί πιστεύουμε πως θα φέρει βραβεία στην Ελλάδα αλλά επειδή θα μας απαλλάξει από τα κρατικά κουφάρια τα οποία ούτε μετά από 70 χρόνια θα αξιοποιούσε το κράτος.

Ξεκινήσαμε άλλωστε τις αναφορές μας μετά τη γελοιοποίηση που τράβηξε η χώρα, από το 2008 όταν πρωτοκυκλοφόρησε, σαν σκέψη, η αξιοποίηση του Ελληνικού. 

Σκέψη-κομπολόι, στο καφενείο της πολιτικής και των κομμάτων, που έδωσε τροφή στα 12 χρόνια τούρκικου σήριαλ και ελληνικής μπαρουφολογίας με μπουλντόζες να μπαίνουν και να βγαίνουν να τις κρατάει ο νόμος. Οι διαδικασίες του νόμου…

Και να πού ο νόμος με τη σύμβαση της αποκρατικοποίησης έφθασε νωρίς-νωρίς (!!) στη Βουλή (μια 12ετία δεν είναι τίποτε για την Ελλάδα). 

Και τι συνάντησε; Τρία κόμματα εξουσίας να συμφωνούν στην ψήφισή του και τα πολιτικά δεκανίκια της Βουλής να διαφωνούν. Διαφωνούν βέβαια από τη σιγουριά της θέσης εκείνου που ουδέποτε θα κυβερνήσει. 

Αλλά τι έχουν να μας πουν με το όχι;

Να μην αποκρατικοποιηθούν τα κρατικά κουφάρια στο Ελληνικό επειδή στα χέρια του κράτους θα είχαμε επίγειους κρατικούς παραδείσους στους οποίους τα κόμματα θα έμπαζαν άλλους 50-100.000 άχρηστους κρατικούς υπαλλήλους να λιάζονται ή να ξαπλώνουν στις παραλίες, παριστάνοντας τους εργαζόμενους; 

Να μην αποκρατικοποιηθεί η, απαξιωμένη εδώ και 100 χρόνια, κρατική περιουσία για να μπορούμε να την υποθηκεύουμε, όπως το 2018 της εξόδου από το τρίτο- αριστερό μνημόνιο, που χρεώσαμε και την αρχαία Ελλάδα, μέχρι το 2117; 

Να μην αποκρατικοποιηθούν για να προκάνουν τα δεκανίκια να μεγαλώσουν τη βάση τους κατά 1%, κάνοντας το χατίρι του κρατισμού και της διαπλοκής που αντιδρούν όταν ξηλώνεται κράτος; 

Αλίμονό μας βέβαια, αν ερέθισμα στο σημερινό μας σημείωμα ήταν οι απόψεις από τα πολιτικά δεκανίκια που κρατάει στη Βουλή ο λαός μόνο σαν μήνυμα προς τα κόμματα εξουσίας.

Αν κάτι μας παρακίνησε, από τα χθεσινά καραγκιοζιλίκια της άρνησης των κομμάτων του 3-5% της Βουλής, ενάντια στην αποκρατικοποίηση (με αφορμή την ψήφιση της σύμβασης για το Ελληνικό), είναι δικό μας ρεπορτάζ για την από εδώ και πέρα πορεία και τύχη της αποκρατικοποίησης.

Το δικό μας ρεπορτάζ (που αποτυπώθηκε και στον τίτλο του σημειώματος) μας οδηγεί στο βέβαιο συμπέρασμα πως ό,τι είδαμε σε αποκρατικοποίηση, είδαμε. Και επίσης ότι κάπως έτσι θα συνεχίσουμε. 

Θα ανάβουμε “λαμπιόνια” ιδιωτικοποιήσεων, όπως το Ελληνικό (με τις μπουλντόζες σε παρελάσεις…) και νούμερα για χιλιάδες προσλήψεων. Και θα περιμένουμε να γίνει η Ελλάδα Μονακό…

Θα στήνουμε πανηγύρια με δρόμους που θα παραλάβει η ιδιωτική πρωτοβουλία μιας και η κρατική είναι εντελώς άχρηστη. Και θα γιορτάζουμε την Ελλάδα των αρτηριών…, όταν σε άλλες χώρες έργα σαν αυτά αρχίζουν νύχτα και τελειώνουν το άλλο πρωί… 

Θα χορεύουμε συρτάκι στα εγκαίνια, στα κρατικά αεροδρόμια που θα ιδιωτικοποιήσουμε, πριν γίνουν χωματερές στα χέρια του ελληνικού κράτους. 

Θα σέρνουμε νησιώτικους χορούς στα λιμάνια που επίσης θα ιδιωτικοποιήσουμε πριν γίνουν θαλάσσια παλιατζίδικα και αυτό είναι όλο…

Τι άλλο νομίζουμε. Κουβέντα για την “ταμπακιέρα” του κρατισμού και της κυριαρχίας των ΔΕΚΟ. Και ποια είναι η “ταμπακιέρα”;

Ο ηλεκτρισμός στα χέρια του κράτους που έχει καταντήσει όχι προσφορά στον καταναλωτή αλλά “βούρδουλας” στο πετσί του ενώ στην οικονομία απομακρύνει από κάθε επενδυτικό ενδιαφέρον. 

Τα νερά στα χέρια του κράτους, όπου η Θεσσαλονίκη ειδικά έχει δοκιμάσει και έχει δοκιμαστεί από την κρατική παρουσία και ευθύνη.

Τα κρατικά πετρέλαια και το φυσικό αέριο όπου ο κρατισμός λειτουργεί “συμμαχικά” με τον κρατικό ηλεκτρισμό και τις γνωστές αλυσιδωτές συνέπειες. 

Και οι συγκοινωνίες που μαζί με τους επιβάτες της, έχουν δεινοπαθήσει στα χέρια του κράτους. 

Ο ηλεκτρισμός λοιπόν, τα νερά, τα καύσιμα και οι συγκοινωνίες, ως “ραχοκοκαλιά” της οικονομίας των κρατικών μονοπωλίων και σύνορο του ελληνικού “Κρατιστάν” προς την ελεύθερη οικονομία και τις ανοικτές αγορές,  δεν θα ιδιωτικοποιηθούν. Και ας λένε ό,τι λένε, αυτοί που τα λένε… Είναι ο κρατισμός που “χτενίζεται” για να επανεμφανιστεί χρήσιμος και φτηνός… Αυτά λέει το δικό μας ρεπορτάζ. Για να μην τα πιστέψουμε χρειάζεται αντίλογος. Τον περιμένουμε. 

george.kraloglou@capital.gr