Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος υπεραμύνθηκε της απόφασης Τζαβέλλα, ο οποίος έδρασε σαν από μηχανής θεός για την υπόθεση των υποκλοπών
Ο Παύλος Μαρινάκης δήλωσε χθες ότι οι αποφάσεις της Δικαιοσύνης πρέπει να γίνονται απολύτως σεβαστές, ξεκαθαρίζοντας έτσι μια σημαντική παρεξήγηση γύρω από την κυβέρνησή του. Δεν είναι ότι στην κυβέρνηση έχουν πρόβλημα με τη δικαστική εξουσία, γενικώς. Εχουν πρόβλημα μόνο όταν αυτή δεν είναι «εξημερωμένη».
- Από τον Βασίλη Γαλούπη
Η δήλωση Μαρινάκη αφορά τη σκανδαλώδη απόφαση του Αρείου Πάγου για την υπόθεση των υποκλοπών. Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Τζαβέλλας αποφάσισε ότι δεν θα διενεργείται στο εξής καμία έρευνα για τις υποκλοπές, προσφέροντας έτσι την πολυπόθητη σανίδα σωτηρίας στον πολιτικό προϊστάμενο της ΕΥΠ Κ. Μητσοτάκη. Η υπόθεση παραμένει στο αρχείο. Σύμφωνα με τον Τζαβέλλα, τα στοιχεία που προέκυψαν δεν συνιστούν λόγο για να οδηγήσουν σε περαιτέρω έρευνα για την υπόθεση. Ακόμα μια φορά ο Αρειος Πάγος εναρμονίστηκε με το Μαξίμου.
Αυτό ακριβώς είναι το είδος της Δικαιοσύνης που η κυβέρνηση, μέσω και του εκπροσώπου της, υπερασπίζεται. Είναι μια συνεπικουρική Δικαιοσύνη που λειτουργεί σαν το συνεργείο καθαρισμού της κυβέρνησης. Αφαιρεί λεκέδες, συγυρίζει, νοικοκυρεύει. Στην υπόθεση των υποκλοπών όπου ο πρωθυπουργός προσωπικά κλυδωνίζεται σοβαρά, η απόφαση Τζαβέλλα δρα σαν από μηχανής θεός για την παραμονή Μητσοτάκη στην εξουσία. Σύμφωνα με την α λα καρτ άποψη του κυβερνητικού εκπροσώπου για τη Δικαιοσύνη, οι δικαστές είτε θα χρησιμεύουν σαν το γραφείο απαλλαγής ευθυνών της κυβέρνησης είτε θα στιγματίζονται ως εχθροί.
Οι εισαγγελείς, Ελληνες και ξένοι, που διευρευνούν την απάτη μέσω ΟΠΕΚΕΠΕ ανήκουν στη δεύτερη κατηγορία. Είναι «Τσαουσέσκου», «εκβιαστές», «κίνδυνος για τη δημοκρατία». Ο ίδιος ο Μαρινάκης έχει κατηγορήσει την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για σταδιακή «σαλαμοποίηση», επειδή η διαδικασία της διερεύνησης δεν βολεύει την κυβέρνησή του χρονικά. Οταν ρωτήθηκε για την κυβερνητική αντίφαση απέναντι στη Δικαιοσύνη ανάλογα με το αν τους εξυπηρετεί ή όχι, ο Μαρινάκης αρκέστηκε στη μονότονη επανάληψη της κοροϊδίας «η κυβέρνηση με πρώτο τον πρωθυπουργό σέβεται απολύτως εν συνόλω τη Δικαιοσύνη, είτε μιλάμε για την εγχώρια Δικαιοσύνη, την ελληνική Δικαιοσύνη, είτε μιλάμε για την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Τελεία και παύλα. Δεν υπάρχει καμία αμφισβήτηση ούτε στις αποφάσεις, στις ενέργειες, επειδή με ρωτήσατε, ούτε της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Σεβόμαστε απόλυτα τη λειτουργία και τον ρόλο της».
Την ίδια στιγμή οι επιθέσεις της κυβέρνησης κατά της Κοβέσι γίνονται θέμα μέχρι και στο Politico. Αυτό που δεν λέει ο Μαρινάκης είναι ότι η κυβέρνηση ακολουθεί μια πολύ συγκεκριμένη μέθοδο κατά της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Τυπικά δεν νοείται ευρωπαϊκή κυβέρνηση που τραμπουκίζει τη Δικαιοσύνη επειδή κάνει τη δουλειά της, γι’ αυτό και φροντίζουν να τη σύρουν μέσα στην πολιτική αρένα με το να της αποδίδουν πολιτικά χαρακτηριστικά.
«Η Κοβέσι αντιλαμβάνεται τον ρόλο της ως πολιτικού καταλύτη και όχι ως εισαγγελέως που στόχο έχει να διώξει. Είναι εντυπωσιακό ότι η εισαγγελέας αρχίζει και κάνει πολιτικές τοποθετήσεις» λέει ο Βορίδης. «Η Λάουρα Κοβέσι έρχεται στην Ελλάδα να καταργήσει στην ουσία με έμμεσο ή άμεσο τρόπο το Σύνταγμά μας» έφτασε να ισχυριστεί ο Χαράλαμπος Αθανασίου, πρώην υπουργός Δικαιοσύνης. «Οσο μάς επιτρέπει η κυρία Κοβέσι, έχουμε ακόμη δημοκρατία», «Πολιτικές οι δηλώσεις της», «Ετοιμη για υποψηφιότητα» στήνει εντατικά το αφήγημα ο Αδωνις.
Το συμπέρασμα από τις γραφικότητές τους είναι ότι δήθεν πολεμάμε την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία όχι επειδή ξεσκέπασε τη διαφθορά μας αλλά επειδή κάνει… πολιτική. Συγκεκριμένα, κάνει… αντιπολίτευση στην αμέμπτου ηθικής κυβέρνηση Μητσοτάκη. Ως «πολιτική» από την Κοβέσι ερμηνεύεται το γεγονός πως η Ευρωπαία εισαγγελέας απάντησε στο Φόρουμ των Δελφών σε ερωτήσεις που της έγιναν σχετικά με τη δουλειά της. Ακόμα και στις εξυπνακίστικες, σχεδιασμένες να την απαξιώσουν.
Στην Ελλάδα η εγχώρια Δικαιοσύνη αποδεικνύει με τις αποφάσεις της ότι από μόνη της καταργεί τη διάκριση των εξουσιών. Συνεπώς μπορεί εδώ να το έχουμε ξεχάσει, όμως στην πραγματικότητα οι δικαστές όχι μόνο επιτρέπεται αλλά οφείλουν και να μιλούν, όταν το ζητούμενο είναι η απονομή δικαιοσύνης. Η Κοβέσι, λοιπόν, που η κυβέρνηση κατάντησε να της εξαπολύει ακόμα και προσωπικές επιθέσεις, δεν κάνει αντιπολίτευση όταν απαντάει στις κυβερνητικές απειλές κατά του θεσμού της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας ή όταν υπερασπίζεται τη διερεύνηση κατά της διαφθοράς. Αντίθετα, το να μην απαντούσε θα ήταν «πολιτική». Η σιωπή της θα μπορούσε να ερμηνευτεί σαν συνενοχή ή υποστήριξη προς την κυβέρνηση.
Η δουλειά του Μαρινάκη είναι να σερβίρει το αφήγημα ενός μονίμως ψευδόμενου πρωθυπουργού και μιας επικίνδυνα αντιθεσμικής κυβέρνησης με «κομψευόμενο» τρόπο. Ο ίδιος ίσως πιστεύει ότι είναι αρκούντως ευρηματικός, αλλά το αποτέλεσμα είναι συνήθως απλώς κουτοπόνηρο. Χθες, μέσα στην κυβερνητική χαρά που ο Τζαβέλλας δεν θα καλέσει τελικά ούτε τον Ντίλιαν να προσκομίσει τα στοιχεία του, ο Μαρινάκης άφησε την ύβρη να τον παρασύρει: Εκανε μάθημα ότι είναι «επικίνδυνη η λογική διαχωρισμού των δικαστικών αποφάσεων ανάλογα με το αν εξυπηρετούν ή όχι πολιτικές επιδιώξεις. Μια τέτοια στάση στρέφεται ευθέως κατά της διάκρισης των εξουσιών και υπονομεύει τη θεσμική λειτουργία της χώρας».
Το κήρυγμα ήταν… προς το ΠΑΣΟΚ. Ενώ θα έπρεπε να το κάνει μπροστά στον καθρέφτη του. Διότι για τον Μητσοτάκη, τον Μαρινάκη, τον Αδωνι και τον υπόλοιπο θίασο δεν «πρέπει» να κρίνεται μόνο η υπάκουη εγχώρια Δικαιοσύνη. Η ανυπάκουη της Κοβέσι «πρέπει» να δέχεται τη μια φτηνιάρικη επίθεση μετά την άλλη.
dimokratia.gr/