//Ο μέσος Ρουμάνος έχει μεγαλύτερη αγοραστική δύναμη από τον μέσο Έλληνα. Πότε θα αποτινάξουμε την σοβιετική νοοτροπία από την οικονομία και την κοινωνία;

Ο μέσος Ρουμάνος έχει μεγαλύτερη αγοραστική δύναμη από τον μέσο Έλληνα. Πότε θα αποτινάξουμε την σοβιετική νοοτροπία από την οικονομία και την κοινωνία;

Όλα αυτά τα χρόνια που περιγράφω πως η Ρουμανία ξεκίνησε από χαμηλά και ανέβηκε, έφτασε, πέρασε την Ελλάδα και συνεχίζει να καλπάζει, μία μειοψηφία κοιτά την ουσία των επιχειρημάτων και η πλειοψηφία προσπαθεί να τα απορρίψει χρησιμοποιώντας πάσης φύσεως στερεότυπα. Εκτός από όσους θεωρούν ότι η χαμηλή φορολογία αποτελεί ιδεολογικό πρόβλημα, ζώντας το οικονομικό «Σύνδρομο της Στοκχόλμης», πολλοί άλλοι ψάχνουν κάποιο στοιχείο της Eurostat για να αποδείξουν ότι η Ρουμανία είναι ακόμη φτωχή. Λες και το πρόβλημα δεν είναι ότι η Ελλάδα μένει στάσιμη όταν η Ρουμανία τρέχει, φαίνεται ότι για κάποιους προέχει να κοιταχτούμε άλλη μία φορά στον καθρέφτη και να πούμε «φτου σου, καμάρι μου. Εσύ έχεις δίκιο, παραμένεις ο πλουσιότερος στη γειτονιά». Όλα αυτά μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου 2020…

Eurostat: Οι Ρουμάνοι μας προσπέρασαν σε ΑΕΠ ανά κάτοικο

Στις 15.12 η Eurostat ανακοίνωσε τα οικονομικά στοιχεία του 2019, δίνοντας παράλληλα τη δυνατότητα για όποιον δεν φορά γυαλιά με παραμορφωτικούς φακούς να τα μελετήσει και να αναζητήσει και τα στοιχεία των προηγούμενων ετών.

1. ΑΕΠ / κάτοικο.

  • Η Ελλάδα στο 67% του Ευρωπαϊκού μέσου όρου
  • Η Ρουμανία στο 70% (ενώ το 2017 ήταν στο 64%)

Για τους πάσης φύσεως μη γνωρίζοντες που λένε «χώρες των Βαλκανίων» και βάζουν τη Ρουμανία μαζί με τις υπόλοιπες:

  • Βουλγαρία 53%
  • Μαυροβούνιο 50%
  • Σερβία 41%
  • Σκόπια 38%
  • Βοσνία και Ερζεγοβίνη 32%
  • Αλβανία 31%

Eurostat: Μας πέρασαν και σε διαθέσιμο εισόδημα ανά κάτοικο

Ο δείκτης αυτός θεωρείται πάντα πιο αντιπροσωπευτικός, μιας και περιλαμβάνει το κόστος ζωής και το διαθέσιμο πραγματικό εισόδημα των πολιτών, μετά τη φορολογία.

2.  Διαθέσιμο εισόδημα / κάτοικο σε Ευρώ.

Ελλάδα:

2004: 20.800

2009: 24.200

2014: 19.100

2019: 20.700

Ρουμανία:

2004:  7.300

2009: 12.600

2014: 14.800

2019: 21.700

Μα είναι δυνατόν να μη βλέπουμε ότι έχουμε μείνει στάσιμοι;

Η Eurostat μας παρουσιάζει και άλλο ένα στατιστικό, την εξέλιξη κάθε χώρας την τελευταία τριετία, τόσο στο ΑΕΠ / κάτοικο όσο και στο διαθέσιμο εισόδημα ανά κάτοικο.

3. Εξέλιξη μεγεθών 2017 – 2019.

Ελλάδα. ΑΕΠ ανά κάτοικο ως % του Ευρωπαϊκού μέσο όρου

  • 2017      67%
  • 2018      67%
  • 2019      67%

Ρουμανία. ΑΕΠ ανά κάτοικο ως % του Ευρωπαϊκού μέσο όρου

  • 2017      64%
  • 2018      66%
  • 2019      70%

Ελλάδα. Διαθέσιμο εισόδημα ανά κάτοικο ως % του Ευρωπαϊκού μέσου όρου

  • 2017      78%
  • 2018      78%
  • 2019      78%

Ρουμανία. Διαθέσιμο εισόδημα ανά κάτοικο ως % του Ευρωπαϊκού μέσου όρου

  • 2017      70%
  • 2018      74%
  • 2019      79%

Δεν είναι οι Ρουμάνοι πανέξυπνοι, απλά εφαρμόζουν τις πολιτικές που εφάρμοσαν πριν 50 – 70 χρόνια οι Ευρωπαίοι (και οι Έλληνες) για να αλλάξουν τη χώρα τους προς το καλύτερο

Οι Ρουμάνοι ούτε πανέξυπνοι είναι, ούτε έχουν το μαγικό ραβδί. Η κοσμογονία που λαμβάνει χώρα εκεί δεν είναι αποτέλεσμα του μαγικού ποτού που φτιάχνει ο Πανοραμίξ, δίνει στον Ρουμάνο Αστερίξ και το στερεί από τον Έλληνα Οβελίξ.

Αυτό που κάνουν είναι να εφαρμόσουν επιθετικές πολιτικές για να βγάλουν τον κόσμο από τη φτώχεια και να του αλλάξουν τη ζωή προς το καλλίτερο. Αυτό δεν συμβαίνει όταν απλά το κράτος μοιράζει λεφτά, αλλά όταν:

  • Οι πολίτες δουλεύουν και τους μένει το μεγαλύτερο τμήμα αυτών που κερδίζουν, λόγω της χαμηλής φορολογίας
  • Τα δάνεια δίνονται με φειδώ και πάντα με δόση ως το 30% του εισοδήματος που μπορεί να αποδείξει ο δανειολήπτης (όχι τυχαία οι τράπεζες εκεί έχουν πολύ περισσότερες καταθέσεις από δάνεια)
  • Οι εταιρείες δεν φοβούνται να προσλάβουν υπαλλήλους και να τους πληρώσουν καλά, γιατί πάντα μπορούν να τους απολύσουν αν κάποια στιγμή η δουλειά πέσει έξω
  • Πολλοί υπάλληλοι επιλέγουν να εισπράττουν το εισόδημά τους έχοντας δικιά τους εταιρεία και όχι εισπράττοντας μισθό (για αυτό και ακόμη ο μέσος μισθός στα χαρτιά δεν αντανακλά την πραγματικότητα της χώρας)
  • Δεκάδες χιλιάδες ξένοι, κυρίως μικροί αλλά και μεγάλοι, μπορούν να κάνουν δουλειές στη χώρα, χωρίς σοβαρά προβλήματα. (Όχι τυχαία, χιλιάδες Έλληνες διαπρέπουν σε κάθε κλάδο της οικονομίας της)

Εμείς στην Ελλάδα που αγαπάμε δεν κάνουμε τίποτε από τα παραπάνω, παραμένοντας στο δόγμα της αύξησης των συντάξεων με δανεικά, της μεγάλης φορολογίας όποιου «τολμάει» να θέλει να κερδίσει με τη δουλειά του πολλά χρήματα και των πάσης φύσεως αγκυλώσεων που διώχνουν τους επενδυτές = διώχνουν τις αυξήσεις των μισθών.

Θα μας προβληματίσει το γεγονός ότι εκεί που ήμασταν το νο.1 στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, πλέον οι Ρουμάνοι μας πέρασαν και έχουν «καύσιμα» για να τρέξουν πολύ περισσότερο;

Θα αποφασίσουμε να ζητήσουμε από τους πολιτικούς μας χαμηλότερη φορολογία για να μπορέσουμε να αρχίσουμε να δημιουργούμε και πάλι πλούτο;

Ή θα χάσουμε άλλη μία ευκαιρία, θεωρώντας πως αρκούν τα 40 δις των Ευρωπαϊκών πόρων για να αποφύγουμε τις μεταρρυθμίσεις που θα δώσουν ώθηση στην οικονομία και την κοινωνία μας;

Ό,τι και αν επιλέξουμε τελικά, από εδώ και πέρα δεν θα μπορούμε να κρυφτούμε πίσω από το δάκτυλό μας και να επιμένουμε ότι το δικό μας μοντέλο αποδίδει καλλίτερα. Πλέον και επίσημα οι Ρουμάνοι τα καταφέρνουν καλλίτερα. Το λέει και η Eurostat…

ΥΓ. Δεν είναι οικονομικά άνετοι όλοι οι Ρουμάνοι. Περίπου οι μισοί από αυτούς, 10.000.000 πολίτες όντως μας έχουν περάσει. Υπάρχουν και άλλα 10.000.000 ανθρώπων που ακόμη δυσκολεύονται πολύ, μια και η Ρουμανία είναι ακόμη μία χώρα μεγάλων αντιθέσεων, είναι… τρεις χώρες σε μία (το άρθρο αυτό γράφτηκε πριν 4,5 χρόνια και έκτοτε όλα έχουν αλλάξει προς το καλλίτερο). Όμως ας μην ξεχνάμε ότι η πολιτική της χαμηλής φορολογίας που εφάρμοσαν κυρίως οι αριστεροί και σοσιαλιστές στη Ρουμανία έβγαλε εκατομμύρια ανθρώπους από τη φτώχεια, με βάση τα επίσημα στοιχεία. Συνεχίζοντας στον δρόμο αυτόν, αναμένεται να αλλάξουν κοινωνικό επίπεδο εκατομμύρια ακόμη.

Ηλίας Παπαγεωργιάδης liberal

ilias@more-group.eu

ΥΓ. Η Ρουμανία ΔΕΝ είναι επιλογή για όποιον ψάχνει «να έχω ένα μαγαζί στην Ελλάδα και έδρα στο εξωτερικό», ούτε για αυτόν που νομίζει πως «με εταιρία έξω και υποκατάστημα εδώ θα αποφύγω τους ελληνικούς φόρους».