//Τα βλαστάρια των βολεμένων αριστερών γονιών έχουν αποθρασυνθεί εντελώς και προκαλούν!

Τα βλαστάρια των βολεμένων αριστερών γονιών έχουν αποθρασυνθεί εντελώς και προκαλούν!

Ακόμα και ο γνωστός καθεστωτικός δημοσιογράφος Γιώργος Χρ. Παπαχρήστος αγανάκτησε! Τους ξεφώνησε για τα καλά και το κείμενό του αξίζει να διαβαστεί.

Μετεξεταστέοι…

Οι άνθρωποι – εκ πρώτης όψεως – θα έλεγες ότι είναι μακριά νυχτωμένοι. Εκ πρώτης όψεως. Διότι εκ… δευτέρας σίγουρα θα έλεγες ότι ανήκουν στην αρμοδιότητα ειδικών επιστημόνων, μη πω και ειδικών κλινικών, σαν αυτές που συντηρούσε η Σοβιετία στα χρόνια του σταλινισμού (αλλά και μετέπειτα…) για να φιλοξενεί εκεί αντιφρονούντες και άλλους έχοντες ανάγκην… εξορθολογισμού. Την άλλη εβδομάδα λοιπόν η Νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ διοργανώνει τετραήμερο κάμπινγκ στον Γράμμο για να τιμήσει, λέει, τα… 71 χρόνια του Δημοκρατικού Στρατού.
Και προσέξτε κείμενο που συνοδεύει την ανακοίνωση: «Το πρόγραμμα ξεκινά με ιστορικό περίπατο στον πύργο Κοτύλης και επίσκεψη στο μνημείο στη θέση Σπανούρα. Ο πύργος της Κοτύλης (ή όπως τον λένε οι ντόπιοι «Χάρο») κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου αποτελούσε ένα από τα περάσματα του ΔΣΕ προς το Βίτσι. Το καλοκαίρι του 1947 κατά τη διάρκεια σκληρής μάχης αποδεκατίστηκε από τον Ελληνικό Στρατό διμοιρία του τάγματος των ανταρτών, που επιχειρούσε στην περιοχή. Επέζησαν μόνο 3 μαχητές. Γιάννης Θεοδώρου, Νίκος Χατζηβασιλείου και Θάνος Δημητρίου. Πολεμώντας μέχρι και την τελευταία σφαίρα τους αντί να παραδοθούν στις δυνάμεις του Ελληνικού Στρατού αγκαλιάστηκαν και τραγουδώντας το τραγούδι του ΔΣΕ «για σε πατρίδα μας Ελλάδα, ζώσαμε τα άρματα ξανά» έπεσαν στον γκρεμό»!!!
Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς από αυτό το μαργαριτάρι; Ότι ο Ελληνικός Στρατός αντιμετωπίζεται σαν… ξένος; Ότι κατόπιν «σκληρής μάχης» διμοιρία των ανταρτών του Δημοκρατικού Στρατού «αποδεκατίστηκε»; Ή ότι οι τρεις μαχητές που πολέμησαν μέχρι και την τελευταία σφαίρα (κατά του Ελληνικού Στρατού) στη συνέχεια πήδησαν στο κενό;
Μετά να μη μας παραξενεύει ότι οι περισσότεροι συριζαίοι είδαν την ανάληψη της εξουσίας σαν ρεβάνς ή «δεύτερο γύρο» του Εμφυλίου. Ούτε ότι δεν αναγνωρίζουν τη Συμφωνία της Βάρκιζας και άλλα τέτοια ανέκδοτα. Οι άνθρωποι δεν είναι στα καλά τους, αλήθεια. Εν έτει 2020 συγκεντρώνονται για να τιμήσουν τους αντάρτες του ΔΣΕ που επεδίωξαν – και ευτυχώς δεν επέτυχαν – τη ρυμούλκηση της χώρας στο άρμα της Σοβιετίας. Αντί να ανάβουν κανένα κερί στον Παπάγο και στον στρατηγό Τσακαλώτο, τον μπάρμπα του Ευκλείδη, που μας έσωσαν…
Γιώργος Χρ. Παπαχρήστος