Και βεβαίως τα κλεμμένα κειμήλια από την Βουλγαρία
Μέσα σε διάστημα λίγων ημερών, η εξωτερική πολιτική της χώρας δέχτηκε τρία μεγάλα πλήγματα, καταδεικνύοντας με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο, πως αυτή ήταν πρόχειρη και σχεδιασμένη στο «γόνατο».
Το τουρκολιβυκό μνημόνιο έλαβε την έγκριση της Βουλής της Βεγγάζης, το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Κρήτης-Κύπρου παραμένει σε καθεστώς καθυστερήσεων αναμένοντας επί της ουσίας την άδεια της Άγκυρας για να ποντιστεί, ενώ βρισκόμαστε μπροστά σε ένα πρωτοφανές ιστορικό και εκκλησιαστικό τετελεσμένο σε ότι αφορά την αρχαιότερη εν λειτουργία χριστιανική κοινότητα του κόσμου, την ιστορική Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης του Σινά!
Οι εξελίξεις αυτές θέτουν ερωτήματα για την διπλωματική στρατηγική της κυβέρνησης.
Στις 20 Οκτωβρίου 2026, η Βουλή των Αντιπροσώπων της ανατολικής Λιβύης ενέκρινε ομόφωνα το μνημόνιο οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών που είχαν υπογράψει το 2019 η Τουρκία και η κυβέρνηση της Τρίπολης.
Το ίδιο σώμα, το οποίο ελέγχεται από τον στρατάρχη Χαλίφα Χαφτάρ, είχε απορρίψει τη συμφωνία το 2020 και είχε διακόψει τις πολιτικές σχέσεις με την Άγκυρα.
Το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών δήλωσε ότι η απόφαση «δεν μεταβάλλει τον παράνομο, άκυρο και ανυπόστατο χαρακτήρα του μνημονίου», το οποίο αντιβαίνει στο δίκαιο της θάλασσας και αγνοεί τα δικαιώματα των ελληνικών νησιών, μεταξύ των οποίων και της Κρήτης αλλά δεν είναι έτσι καθώς οι ΗΠΑ εγκρίνουν την τουρκολιβυκή συμφωνία για την ΑΟΖ με την μέθοδο της μη καταδίκης της!
Στην στάση τους αυτή δεν «μέτρησε» ούτε το Ισραήλ που τάσσεται «καθαρά» ενάντια στο Μνημόνιο Άγκυρας-Τρίπολης.
Η έγκρισή τους αυτή φαίνεται ξεκάθαρα από την τελευταία δήλωση του State Department:
Ελληνική Μετάφραση (από το κείμενο):«Ενθαρρύνουμε τους εταίρους μας στην Ανατολική Μεσόγειο να επιλύουν τις θαλάσσιες διαφορές τους μέσω διαπραγματεύσεων, οι οποίες θα διεξαχθούν με καλή πίστη.
Η επίλυση των θαλάσσιων ζητημάτων εξυπηρετεί τα συμφέροντα όλων των πλευρών και ανοίγει τον δρόμο για εμπορικές επενδύσεις και δραστηριότητες εξερεύνησης, οι οποίες θα ωφελήσουν ολόκληρη την περιοχή της Μεσογείου.
Η Ελλάδα και η Τουρκία είναι αμφότερες σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ. Τις ενθαρρύνουμε να προχωρήσουν σε διμερείς επαφές, προκειμένου να αντιμετωπίσουν τυχόν ζητήματα διαφωνίας.»
Δεν υπάρχει καταδίκη του Μνημονίου, αντιθέτως οι ΗΠΑ προτρέπουν την Ελλάδα να συζητήσει… εποικοδομητικά με την Τουρκία για κάτι το οποίο είναι εξαρχής παράνομο και το κυριότερο ενώ στις προηγούμενες δηλώσεις των ετών 2019, 2020 αναγνώριζε ότι τα νησιά έχουν ΑΟΖ, στην τελευταία δεν αναφέρθηκε τίποτα!
Η Αθήνα είχε επενδύσει σε άνευ ουσίας επαφές με το στρατόπεδο του Χαφτάρ, όμως η τουρκική οικονομική και στρατιωτική διείσδυση στην ανατολική Λιβύη αποδείχθηκε καταλυτική γιατί απλούστατα η ελληνική πλευρά δεν του πρόσφερε τίποτα.
Το 1/10 των δωρεάν όπλων που είχαμε δώσει στην Ουκρανία να είχε δοθεί στον Χαλίφα Χάφταρ όταν ζήτησε βοήθεια κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα το 2019, οι δυνάμεις του θα είχαν πάρει την Τρίπολη και θα είχε κυριαρχήσει στην Λιβύη και βέβαια αυτό θα είχε γίνει με την οικονομική βοήθεια των ΗΑΕ που τότε υποστήριζαν τον στρατάρχη.
Αν τους είχαμε δώσει τα ΒΜP-1, που στείλαμε στην Ουκρανία ή ρουκετοβόλα RM-70, με τα οποία ήταν εξοικειωμένοι στην χρήση τους, το αποτέλεσμα της εμφύλιας σύγκρουσης στην Λιβύη θα ήταν διαφορετικό και ο Χάφταρ θα ήξερε σε ποιον θα ήταν υπόχρεος.
Το καλώδιο της «αμαρτίας»
Το έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης Κρήτης-Κύπρου (Great Sea Interconnector) εξελίσσεται σε μεγάλη ελληνική ήττα.
Ο γαλλικός ανάδοχος Nexans έχει δηλώσει ότι η παραγωγή καλωδίου ενδέχεται να μην επανεκκινήσει πριν από το 2028.
Το κρίσιμο τμήμα ανατολικά της Κάσου παραμένει σε εκκρεμότητα καθώς δεν επιτρέπει την πόντισή του η Άγκυρα!
Υπενθυμίζεται ότι οι έρευνες είχαν διακοπεί το 2024 μετά από ανάπτυξη τουρκικών πολεμικών πλοίων, με τα οποία η Τουρκία επέβαλε επί της ουσίας το τουρκολιβυκό Μνημόνιο στην πράξη.
Πρόσφατα, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν δήλωσε ότι η Τουρκία δεν θα αντιταχθεί στις έρευνες εφόσον λάβει έγγραφη ενημέρωση με τις συντεταγμένες. Δηλαδή να ενημερωθεί και να δώσει την άδειά της ως… κυρίαρχος της περιοχής.
Η Αθήνα λέει ότι η εξουσιοδότηση ανήκει αποκλειστικά στην Ελλάδα και ότι δεν αναγνωρίζει τουρκικό δικαίωμα παρέμβασης, αλλά όλα αυτά αποδεικνύονται εν τοις πράγμασι και όχι στα λόγια.
Το γαλλικό ερευνητικό σκάφος Abeille Marengo αναμένει την έκδοση NAVTEX. Η διαδρομή του καλωδίου τέμνει περιοχές που η Τουρκία θεωρεί «δικές» της με βάση το τουρκολιβυκό Μνημόνιο του 2019.
Το καλώδιο δεν υπήρχε περίπτωση να υλοποιηθεί παρά μόνο εκτός αν αναγνωρίσουμε ότι η Τουρκία έχει δικαιώματα στην συγκεκριμένη περιοχή. Γιατί προχωρήσανε τότε; Δεν καταλάβαιναν ότι ήταν αδιέξοδο αυτό το παιχνίδι από την στιγμή που δεν υπήρχε πρόθεση για ένοπλη σύγκρουση;
Γραφόντουσαν από τα ελληνικά «τρολ» ότι η Τουρκία θα αντιμετωπίσει τον ενωμένο «ελληνογαλλικό στόλο»! Αστειότητες και ιδού τ’ αποτελέσματα.
Μονή Σινά
Μετά από πολύμηνο παρασκήνιο και έντονες πιέσεις, οδηγείται προς υπογραφή (δεν έχει υπογραφεί ακόμη λόγω προβλημάτων υγείας του Αρχιεπισκόπου Σινά, Φαράν και Ραϊθώ Συμεών ο οποίος δεν μπόρεσε να πετάξει για Κάιρο) μια συμφωνία με την αιγυπτιακή κυβέρνηση, η οποία ουσιαστικά στερεί από τη Μονή την ιδιοκτησιακή κυριότητα των χώρων της, παραχωρώντας την εξ ολοκλήρου στο αιγυπτιακό Δημόσιο!
Πίσω από τη βιασύνη για το κλείσιμο της συμφωνίας και την πίεση της Αθήνας προς τους ιεράρχες, διπλωματικοί και εκκλησιαστικοί κύκλοι βλέπουν ένα ευρύτερο γεωπολιτικό παζάρι ανάμεσα στην Ελλάδα και την Αίγυπτο.
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι η διευθέτηση του ζητήματος της Μονής Σινά προς όφελος των απαιτήσεων του Καΐρου εντάσσεται στην προσπάθεια της ελληνικής κυβέρνησης να αποσπάσει τη συναίνεση της Αιγύπτου για την επέκταση της μερικής οριοθέτησης της ΑΟΖ ανατολικά του 28ου μεσημβρινού, ο οποίος τώρα κόβει τη Ρόδο στη μέση.
Δηλαδή η Αίγυπτος δέχεται μέχρι τώρα ότι μόνο η δυτική Ρόδος συνιστά δικαίωμα ΑΟΖ και όχι η ανατολική! Και όχι βέβαια το σύμπλεγμα του Καστελλορίζου (Μεγίστη) το οποίο το Κάιρο αρνείται ότι έχει δικαίωμα ΑΟΖ.
Η Αθήνα δέχθηκε να παραδώσει δικαιώματα 16 αιώνων ενός κορυφαίου συμβόλου της Ορθοδοξίας ως «αντάλλαγμα» για να επιτευχθεί μια κολοβή συμφωνία θαλάσσιων ζωνών;
Τι να την κάνουν μία συμφωνία τέτοιας μορφής;
Θα είχε αποτέλεσμα μόνο αν η Αίγυπτος ήταν διατεθειμένη να αντιταχθεί στην Τουρκία, πράγμα που δεν συμβαίνει.
Ιστορικά Τουρκία και Αίγυπτος είναι σύμμαχοι.
Καλό είναι να υπενθυμιστεί ότι η Επανάσταση του 1821 παραλίγο να πνιγεί από τους Αιγύπτιους και τον Ιμπραήμ.
Ποτέ η Τουρκία και η Αίγυπτος δεν είχαν εχθρικές σχέσεις.
Και πως να έχουν; Ο Ερντογάν κρατάει τα κλειδιά της Μουσουλμανικής Αδελφότητας της οποίας και ο ίδιος είναι μέλος.
Έτσι και δεν τα πάει καλά το Κάιρο μαζί του μπορεί να δημιουργήσει μία χωρίς όρια εξέγερση.
Υπενθυμίζεται ότι ο Α.Σίσι είναι προϊόν πραξικοπήματος και η νόμιμη κυβέρνηση ήταν αυτή του ισλαμιστή Μοχάμεντ Μόρσι που ανατράπηκε με πραξικόπημα.
Στην τελική, όλοι είδαν ότι στην περίπτωση του Ορούτς Ρέις το 2020 και του τουρκολιβυκού Μνημονίου, ότι δεν είμαστε έτοιμοι να χρησιμοποιήσουμε την ένοπλη ισχύ μας και το ίδιο δείξαμε και για την Λιβύη, που θα μπορούσαμε να στείλουμε σημαντική βοήθεια με την σύμφωνη βούληση και των ΗΑΕ και να στηρίξουμε τον Χάφταρ.
Δεν το έκαναν είτε γιατί φοβούνται, είτε γιατί στην περίπτωση της Λιβύης, άλλες δυνάμεις όπως η Γαλλία και η Ιταλία μας απέτρεψαν από το να το κάνουμε.