Ο γενικός γραμματέας της, Aarón Rivero, δήλωσε σε κοινοβουλευτική επιτροπή ότι, εφόσον συνυπολογιστεί η δυνατότητα οικογενειακής επανένωσης, ο αριθμός των ανθρώπων που θα αποκτήσουν τελικά χαρτιά μπορεί να φθάσει έως και τα 4 εκατομμύρια μέσα στα επόμενα χρόνια
Σύμφωνα με τη μεγαλύτερη συνδικαλιστική ένωση της ισπανικής Εθνικής Αστυνομίας, Jupol, ο πραγματικός αριθμός των ανθρώπων που θα μπορούσαν τελικά να αποκτήσουν νόμιμο καθεστώς ενδέχεται να είναι πολλαπλάσιος από τις αρχικές κυβερνητικές εκτιμήσεις.
Από τις 500.000 αιτήσεις σε περισσότερες από 1,2 εκατομμύρια
Η κυβέρνηση είχε αρχικά υπολογίσει ότι το πρόγραμμα θα αφορούσε περίπου 500.000 ανθρώπους.
Όταν ολοκληρώθηκε η διαδικασία υποβολής αιτήσεων στις 30 Ιουνίου, όμως, ο αριθμός ήταν υπερδιπλάσιος.
Το ισπανικό υπουργείο Ένταξης υπολόγισε περίπου 1,17 εκατομμύρια αιτήσεις, ενώ αστυνομικές πηγές ανέφεραν αριθμό που ξεπερνούσε τα 1,3 εκατομμύρια.
Ήδη από τις αρχές Ιουλίου, περισσότερες από 600.000 αιτήσεις είχαν γίνει δεκτές προς επεξεργασία και στους αιτούντες είχαν χορηγηθεί προσωρινά έγγραφα.
Η Jupol, ωστόσο, υποστηρίζει ότι οι επιπτώσεις μπορεί να είναι πολύ μεγαλύτερες.
Ο γενικός γραμματέας της, Aarón Rivero, δήλωσε σε κοινοβουλευτική επιτροπή ότι, εφόσον συνυπολογιστεί η δυνατότητα οικογενειακής επανένωσης, ο αριθμός των ανθρώπων που θα αποκτήσουν τελικά χαρτιά μπορεί να φθάσει έως και τα 4 εκατομμύρια μέσα στα επόμενα χρόνια.
Πρόκειται για εκτίμηση της Jupol και όχι για επίσημη κυβερνητική πρόβλεψη.
Η ίδια η αστυνομική πλευρά αναφέρει ότι προηγούμενες εσωτερικές εκτιμήσεις είχαν τοποθετήσει το ανώτατο πιθανό μέγεθος στα 3 εκατομμύρια, ενώ άλλες υπηρεσιακές αναφορές έκαναν λόγο ακόμη και για 4–5 εκατομμύρια όταν συνυπολογίζονταν τα μέλη των οικογενειών.
Τι προβλέπει το πρόγραμμα
Το μέτρο εγκρίθηκε με το Royal Decree 316/2026 στις 14 Απριλίου.
Αφορούσε αλλοδαπούς που βρίσκονταν στην Ισπανία πριν από την 1η Ιανουαρίου 2026, μπορούσαν να αποδείξουν τουλάχιστον πέντε μήνες συνεχούς παραμονής και δεν είχαν καταδικαστεί για συγκεκριμένα σοβαρά αδικήματα.
Για την απόδειξη της παραμονής μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν, μεταξύ άλλων, δημοτολογικές εγγραφές, ιατρικά ραντεβού, έγγραφα κοινωνικών υπηρεσιών, μισθωτήρια συμβόλαια, αποδείξεις εμβασμάτων ή εισιτήρια ταξιδιών.
Όσοι πληρούσαν τις προϋποθέσεις μπορούσαν να λάβουν άδεια νόμιμης διαμονής και δικαίωμα εργασίας, ενώ για παιδιά που περιλαμβάνονταν σε οικογενειακή αίτηση προβλέπονταν άδειες διάρκειας έως πέντε ετών.
Οι καταγγελίες της αστυνομίας
Η Jupol υποστηρίζει ότι οι προϋποθέσεις ήταν υπερβολικά χαλαρές και ότι η διαδικασία δημιουργεί έναν πιθανό «παράγοντα έλξης» για νέα παράτυπη μετανάστευση.
Παράλληλα, η ένωση υποστηρίζει ότι υπήρξαν ενδείξεις μεγάλης κλίμακας προβλημάτων στις αιτήσεις.
Επικαλείται έκθεση της Γενικής Επιτροπής Αλλοδαπών και Συνόρων, σύμφωνα με την οποία περίπου 400.000 αιτήσεις ενδέχεται να αφορούσαν ανθρώπους που δεν βρίσκονταν στην Ισπανία κατά την απαιτούμενη περίοδο.
Εδώ χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή: δεν έχει υπάρξει επίσημη επιβεβαίωση ότι αυτές οι περίπου 400.000 αιτήσεις ήταν πράγματι προϊόν απάτης.
Πρόκειται για εκτίμηση που αποδίδεται στην αστυνομική πλευρά.
Το πρόβλημα για την αστυνομία
Ένα ακόμη ζήτημα που θέτει η Jupol αφορά την ίδια την εφαρμογή του μέτρου.
Η ένωση υποστηρίζει ότι οι αστυνομικές υπηρεσίες κλήθηκαν να διαχειριστούν πάνω από ένα εκατομμύριο επιπλέον φακέλους χωρίς αντίστοιχη ενίσχυση προσωπικού.
Παράλληλα, επικρίνει το σύστημα ελέγχου, υποστηρίζοντας ότι δόθηκε έμφαση στα ποινικά μητρώα αντί στους αστυνομικούς ελέγχους.
Ο Rivero συνδέει το ζήτημα με την αντιμετώπιση της οργανωμένης εγκληματικότητας και υποστηρίζει ότι η αστυνομική παρουσία και η «αρχή της εξουσίας» πρέπει να ενισχυθούν. Στο πλαίσιο της τοποθέτησής του ανέφερε ως παραδείγματα τη Σουηδία και την Ολλανδία, υποστηρίζοντας ότι η αποδυνάμωση της αστυνομικής εξουσίας μπορεί να διευκολύνει την εδραίωση εγκληματικών οργανώσεων. Αυτή είναι η θέση του συνδικαλιστικού εκπροσώπου και όχι διαπιστωμένο συμπέρασμα του άρθρου.
Η υπόθεση δεν αφορά μόνο τη νομιμοποίηση όσων βρίσκονται ήδη στην Ισπανία. Το βασικό πολιτικό και διοικητικό ζήτημα που αναδεικνύει το δημοσίευμα είναι η δυνητική αλυσιδωτή επίδραση της οικογενειακής επανένωσης.
Με βάση τους υπολογισμούς της Jupol, μια αρχική ομάδα περίπου 1,2–1,3 εκατομμυρίων αιτούντων θα μπορούσε, μέσω της ισπανικής νομοθεσίας για την οικογενειακή επανένωση, να οδηγήσει σε έναν πολύ μεγαλύτερο συνολικό αριθμό δικαιούχων τα επόμενα χρόνια. Από εκεί προκύπτει η εκτίμηση για έως 4 εκατομμύρια ανθρώπους.