Η αναμενόμενη παρέλαση των εκπροσώπων του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος στη Θεσσαλονίκη, με αφορμή την τελευταία ΔΕΘ πριν τις επικείμενες εκλογές, αναζωπυρώνει τη δημόσια συζήτηση για την πρόωρη αποπληρωμή του δημόσιου χρέους και για το δήθεν πλεόνασμα που έχει επιτύχει η «συνετή» κυβερνητική πολιτική.
Το τραγικό δεν είναι το προπαγανδιστικό κυβερνητικό αφήγημα, αλλά, ότι σχεδόν όλη η αντιπολίτευση «πέφτει στην παγίδα» και ζητάει τα χρήματα της πρόωρης αποπληρωμής του χρέους να δοθούν σε κοινωνικές παροχές, το δε πλεόνασμα ή πλεονάσματα ή υπερπλεονάσματα να διατεθεί για αύξηση των μισθών και των συντάξεων καθώς και για μείωση των φόρων.
Άραγε, η αντιπολίτευση και οι κάθε είδους οικονομικοί αναλυτές έχουν αντιληφθεί ότι επιχειρηματολογούν για ανύπαρκτα πράγματα;
Η πρόωρη αποπληρωμή του χρέους
Από το 2022 η Κυβέρνηση Μητσοτάκη άρχισε την πρόωρη αποπληρωμή των διακρατικών χρεών (GLF) του 1ου Μνημονίου. Συγκεκριμένα αποπληρώθηκαν:
Το 2022 2,60 δις
Το 2023 5,29 δις
Το 2024 7,90 δις
Το 2025 5,29 δις
Το 2026 6,94 δις (Ιούνιος)
Μέχρι σήμερα έχουν πρόωρα αποπληρωθεί δανειακές υποχρεώσεις ύψους 28 δις και μέχρι το τέλος αυτού του χρόνου το ποσόν θα ανέλθει στα 33,9 δις.
Την ίδια χρονική περίοδο το δημόσιο χρέος της Κεντρικής Διοίκησης (στοιχεία ΟΔΔΗΧ) διαμορφώθηκε ως εξής:
2021 388,3 δις
2022 400,3 δις
2023 406,5 δις
2024 403,9 δις
2025 406,2 δις
Το ερώτημα που γεννιέται είναι: Πώς παρά τις πρόωρες αποπληρωμές το ύψος του δημόσιου χρέους παραμένει στα ίδια ή και υψηλότερα επίπεδα; Η απάντηση είναι απλή. Οι πρόωρες αποπληρωμές δεν γίνονται από κάποια πλεονάσματα του προϋπολογισμού, που δεν υφίστανται, αλλά, από παλαιότερα δάνεια (ταμειακά διαθέσιμα) ή νέα δάνεια. Δηλαδή, το χρέος απλώς ανακυκλώνεται και γι’ αυτό δε μειώνεται.
Τα αντιπολιτευόμενα κόμματα και οι αναλυτές, μάλλον χωρίς να το συνειδητοποιούν, προτείνουν στην Κυβέρνηση να δανειστεί, μέσω ομολόγων, πρόσθετα 30-35 δις και να τα δώσει σε διάφορες κοινωνικές παροχές, αυξάνοντας ισόποσα το δημόσιο χρέος και τους καταβαλλόμενους ετήσιους τόκους του. Αν το έλεγαν αυτό θα ήταν περισσότερο ειλικρινείς απέναντι στους έλληνες ψηφοφόρους.
Ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας Κ. Πιερρακάκης υποστηρίζει ότι από την πρόωρη αποπληρωμή η χώρα μας εξοικονομεί σε τόκους 30 εκατ. ευρώ ετησίως για κάθε 1 δις. Δηλαδή, από τα συνολικά 12,8 δις που θα αποπληρωθούν το 2026 θα εξοικονομηθούν 380 εκατ. το χρόνο και σε ορίζοντα επταετίας το ποσό θα φτάσει τα 2,6 δις. Ο ισχυρισμός αυτός είναι έωλος. Σημειώνουμε ότι το τελευταίο δεκαετές ομόλογο, ύψους 3 δις, που εξέδωσε η Ελλάδα τον περασμένο Ιούνιο, είχε απόδοση 3,8%. Δηλαδή, μόνο γι’ αυτά τα 3 δις θα πληρώνονται τόκοι 114 εκατ. το χρόνο και συνολικά μέχρι τη λήξη του ομολόγου θα πληρωθούν τόκοι 1,14 δις. Τα δάνεια που προεξοφλούνται έχουν σταθερό (λόγω swap) επιτόκιο 1,45%.
Το κυβερνητικό αφήγημα για το ύψος του δημόσιου χρέους επικεντρώνεται στο χρέος της Γενικής Κυβέρνησης. Αυτό, είναι χαμηλότερο, κατά περίπου 45 δις, από αυτό της Κεντρικής Διοίκησης γιατί αφαιρείται το χρέος που διακρατούν, μέσω repos, ομολόγων κλπ, τα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, τα ασφαλιστικά Ταμεία, τα Νοσοκομεία και οι ΟΤΑ. Αλλά και γι’ αυτό το τμήμα του χρέους το κράτος καταβάλλει τόκους, ανεξάρτητα αν ανακυκλώνεται (πληρωμή και επαναδανεισμός) στη λήξη του.
Πολλοί αναγνώστες ασφαλώς θα αναρωτηθούν: Άρα η μείωση του χρέους είναι ένα ψέμα; Προσοχή: Όσα λέγονται αφορούν τη μείωση του χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ. Όταν το ΑΕΠ σε τρέχουσες τιμές αυξάνεται π.χ. λόγω πληθωρισμού τότε ο λόγος χρέους προς ΑΕΠ μειώνεται. Στην κυβερνητική ρητορική αυτό αποκαλείται μείωση του χρέους, ενώ στην πραγματικότητα το συνολικό χρέος παραμένει στα ίδια επίπεδα.
Το δήθεν πλεόνασμα
Όλα τα κυβερνητικά στελέχη και οι παρακοιμώμενοι αναλυτές και δημοσιογράφοι μιλούν για το «πρωτογενές πλεόνασμα» του προϋπολογισμού και επί αυτού στηρίζουν το αφήγημα για την επιτυχή οικονομική πορεία της χώρας. Πρόκειται για απάτη. Δεν πρόκειται για πρωτογενές πλεόνασμα, αλλά για το πρωτογενές αποτέλεσμα ή πρωτογενές ισοζύγιο του προϋπολογισμού. Σε αυτό, στο σκέλος των δαπανών, δεν περιλαμβάνεται η πληρωμή των τόκων του δημόσιου χρέους. Μόλις περιληφθεί η δαπάνη των τόκων τότε το «πλεόνασμα» εξαερώνεται.
Προς επίρρωση των ανωτέρω αναφέρουμε ότι το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας ανακοίνωσε ότι το επτάμηνο Ιανουάριος-Ιούλιος 2026 επιτεύχθηκε (σε ταμειακή βάση) «πρωτογενές πλεόνασμα» 5,77 δις ευρώ, αλλά, το ισοζύγιο του προϋπολογισμού εμφάνισε έλλειμμα 344 εκατ. Τι έγινε το πλεόνασμα …ολέ; Απλά, με αυτό πληρώθηκαν οι τόκοι του χρέους και μάλιστα δεν έφτασε, αλλά, χρειάστηκαν και άλλα 344 εκατ.
Μέχρι τις εκλογές, η κυβερνητική προπαγάνδα συνεπικουρούμενη από τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης θα μας λέει: Έχουμε οικονομική ανάπτυξη, επιτυγχάνουμε πλεονάσματα και μ’ αυτά αποπληρώνουμε το δημόσιο χρέος που μειώνεται και το μέρισμα αυτής της πολιτικής το διανέμουμε στην κοινωνία. Καλά, η πλειοψηφία των πολιτών είναι δύσκολο να αντιληφθεί την καλοστημένη απάτη, αλλά τα κόμματα της αντιπολίτευσης γιατί δεν την καταγγέλλουν και δεν την ξεσκεπάζουν; Μήπως γιατί και τα ίδια, αν κληθούν να κυβερνήσουν, θα κάνουν ακριβώς τα ίδια;
Πηγή : www.ellinikiantistasi.gr
