Ευρωπαϊκή στρατιωτική ανάλυση για την επιχείρηση του Νέου Δελχί ως αντίδραση στην τρομοκρατική επίθεση στο Παχαλγκάμ από “ομάδες” που υποστηρίζονται από το Ισλαμαμπάντ
Η «αεροπορική υπεροχή της Ινδίας» στη διάρκεια της 88ωρης Operation Sindoor ήταν ο καταλύτης που υποχρέωσε το Πακιστάν να ζητήσει κατάπαυση του πυρός, σύμφωνα με ευρωπαϊκή στρατιωτική ανάλυση που επικαλείται δημοσίευμα των Times of India.
Όπως αναφέρεται, η ανάλυση τιτλοφορείται «Operation Sindoor: The India-Pakistan Air War (7–10 May 2025)» και υπογράφεται από τον Adrien Fontanellaz, ενώ εκδόθηκε από το ελβετικό Centre d’Histoire et de Prospective Militaires (CHPM), που περιγράφεται ως ανεξάρτητος, μη κυβερνητικός φορέας στρατιωτικής ιστορίας και στρατηγικών σπουδών.
Τι «βλέπει» η ευρωπαϊκή ανάλυση
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η μελέτη αποτυπώνει μια σύγκρουση με δύο φάσεις:
-
Αρχικό τακτικό πλεονέκτημα του Πακιστάν, με την πακιστανική αεροπορία να εμφανίζεται –κατά το κείμενο– να πετυχαίνει «καθαρή τακτική νίκη» καταρρίπτοντας αρκετά εχθρικά μαχητικά.
-
Στροφή υπέρ της Ινδίας, όταν –κατά την ίδια ανάλυση– οι πακιστανικές επιδρομές πά
-
κιστανικές επιδρομές πάνω από ινδικό έδαφος αναχαιτίστηκαν από ολοκληρωμένη αεράμυνα, η αποτελεσματικότητα της οποίας χαρακτηρίζεται «έκπληξη» της σύγκρουσης.
Το κρίσιμο σημείο, πάντα σύμφωνα με το δημοσίευμα, είναι ότι η Ινδική Αεροπορία φέρεται να υποβάθμισε σημαντικά την εχθρική αεράμυνα και να έκλεισε την αναμέτρηση με «θεαματικά πλήγματα» κατά των κύριων αεροπορικών σταθμών του Πακιστάν, διαμορφώνοντας έτσι καθαρή αεροπορική υπεροχή που οδήγησε το Ισλαμαμπάντ στο αίτημα εκεχειρίας.
Το «αγκάθι» των απωλειών και η διάσταση εντύπωσης
Η ανάλυση που επικαλείται το δημοσίευμα σημειώνει ότι, παρότι η ινδική κυβέρνηση δεν παραδέχθηκε απώλειες μαχητικών, η μελέτη κάνει λόγο για απώλεια τουλάχιστον ενός Rafale τη νύχτα της 7ης Μαΐου 2025, γεγονός που –όπως αναφέρεται– προκάλεσε ισχυρή εντύπωση στη Δύση και τροφοδότησε μεγάλο ενδιαφέρον των ΜΜΕ.
«Μάθημα» κλιμάκωσης ανάμεσα σε δύο πυρηνικές δυνάμεις
Η ίδια ευρωπαϊκή ανάγνωση υπογραμμίζει τον κίνδυνο κλιμάκωσης σε συμβατικό πόλεμο «σημαντικού μεγέθους» ανάμεσα σε δύο de facto πυρηνικές δυνάμεις με διαφορετικά δόγματα χρήσης πυρηνικών, κάτι που –κατά το κείμενο– έκανε την κατάσταση «εξαιρετικά δύσκολη στη διαχείριση» και δυνητικά καταστροφική.
Κλείνοντας, η ανάλυση –όπως παρουσιάζεται– αναδεικνύει ως βασικά συμπεράσματα: την αλληλοδιείσδυση στρατιωτικών και επικοινωνιακών γραμμών επιχειρήσεων και τον «κρίσιμο ρόλο» των πληγμάτων μεγάλης ακτίνας στη σύγχρονη σύγκρουση.
-