Οι νέοι ηγέτες της Συρίας αναγκάζουν ηλικιωμένους άνδρες υπό την απειλή όπλων να γαβγίζουν «σαν σκυλιά» και σφαγιάζουν αμάχους. Τα θύματά τους : Δρούζοι. Στα μάτια των ισλαμιστών είναι άπιστοι. Τι μαθαίναμε στα γερμανικά μήντια σχετικά με αυτό; Τίποτα – μέχρι που παρενέβει το Ισραήλ.
Οι μειονότητες στη Μέση Ανατολή ζούσαν πάντα σε κίνδυνο. Προστατεύονται μόνο στο Ισραήλ – και έχουν πάντα το Ισραήλ στο πλευρό τους. Ένα γεγονός που πολλοί στη Μέση Ανατολή έχουν αναγνωρίσει εδώ και καιρό. Για τους ηθικολόγους στη Δύση, ωστόσο, αυτό ακριβώς το πράγμα είναι η απόλυτη πρόκληση.
Στη Σουγουάιντα, στη νότια Συρία, οι Ισλαμιστές διέπραξαν πρόσφατα σοβαρά εγκλήματα. Σε μια περίπτωση, ανάγκασαν αρκετούς άνδρες να κάνουν βουτιά θανάτου από ένα μπαλκόνι κάτω από ένα καταιγισμό σφαιρών. Οι δράστες ήταν Σουνίτες Βεδουίνοι – άνδρες που τώρα επιτρέπεται να υπηρετούν ως αστυνομικοί και στρατιώτες υπό την προστασία των νέων Ισλαμιστών ηγεμόνων στη Συρία. Τα θύματά τους ήταν Δρούζοι. Στα μάτια των Ισλαμιστών είναι άπιστοι.
Οι νέοι ηγέτες της Συρίας αντιγράφουν τις σκληρότητες του καθεστώτος Άσαντ που εκδίωξαν. Ηλικιωμένοι άνδρες αναγκάζονται υπό την απειλή όπλου να γαβγίζουν “σαν σκυλιά”. Τα μουστάκια τους ξυρίζονται – στοχευμένες πολιτισμικές ταπεινώσεις που έχουν γίνει συνηθισμένες στη Μέση Ανατολή. Άμαχοι έχουν δολοφονηθεί. Νεκρά σώματα βρίσκονται στην άκρη του δρόμου. Νέοι περιπλανιόντουσαν σε υπερπλήρη τμήματα επειγόντων περιστατικών, αναζητώντας τους πατέρες και τους αδελφούς τους.
Το συσσωρευμένο μίσος των ισλαμιστικών ομάδων μαίνεται εναντίον μειονοτήτων όπως οι Δρούζοι. Οι πράξεις τους καταγράφονται σε βίντεο, συχνά καταγεγραμμένα από τους ίδιους τους δράστες και αναρτημένα στο διαδίκτυο χιλιάδες φορές. Όποιος καταλαβαίνει αραβικά μπορεί να δει αυτές τις εικόνες. Όποιος καταλαβαίνει αραβικά μπορεί επίσης να ακούσει και να διαβάσει τη συνοδευτική ρητορική μίσους. Διάφορα συριακά παρατηρητήρια παρέχουν καθημερινές αναφορές για την κατάσταση στη χώρα. Τα γεγονότα είναι ξεκάθαρα.
Τι ακούμε γι’ αυτό από το κοινό στα δημοκρατικά κράτη ; Εκκωφαντική σιωπή. Καμία διαμαρτυρία στους δρόμους, κανένα hashtag. Καμία κατάληψη αίθουσας διδασκαλίας πουθενά, κανένα σχόλιο για μαζικές δολοφονίες ή ύποπτη γενοκτονία. Καμία συζήτηση για την πολιτική της Γερμανίας στη Συρία.
Οι δράστες στη Συρία δεν είναι ξένοι. Φορούν τις στολές της αστυνομίας της «νέας τάξης» στη νέα Συρία, ένα χωνευτήρι τζιχαντιστικών πολιτοφυλακών υπό την διοίκηση του Abu Mohammed al-Jolani. Το γεγονός ότι τώρα αυτοαποκαλείται Ahmad al-Sharaa και φοράει γραβάτες δεν αλλάζει πολλά στον χαρακτήρα του : ο Al-Jolani ήταν πολέμαρχος της Αλ Κάιντα που ασχολούνταν με την εξάλειψη όσων δεν ακολουθούσαν την ιδεολογία του.
Οι τελευταίες μέρες ήταν ένα ακόμη μάθημα για τα διπλά μέτρα και σταθμά. Ενώ οι φλόγες έβγαιναν από τα σπίτια, οι γυναίκες και τα παιδιά έφευγαν, οι άνδρες δολοφονούνταν και οι ηλικιωμένοι παρενοχλούνταν, δεν υπήρχε ούτε μια ένδειξη διαμαρτυρίας ενάντια στις ενέργειες και τους δράστες.
Μέχρι που το Ισραήλ παρενέβη και – όπως είχε κάνει στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας – έσπευσε στρατιωτικά να βοηθήσει τους διωκόμενους Δρούζους. Αλλά τότε! Τότε ξαφνικά εμφανίστηκε: αγανάκτηση : Πώς μπορούσε το Ισραήλ να «παρουσιάζεται ως προστάτιδα δύναμη» ! Ο Αλ-Τζολανί απαγόρευσε οποιαδήποτε παρέμβαση και τα δυτικά μέσα ενημέρωσης παρουσίασαν την αλληλεγγύη του Ισραήλ ως πρόβλημα «αντίθετα με το διεθνές δίκαιο». Κι όμως, ο στρατός του Ισραήλ έκανε αυτό που η ίδια η Δύση έπρεπε να είχε κάνει εδώ και πολύ καιρό. Και το έκανε υπό την πίεση της δικής του κοινότητας Δρούζων στο Ισραήλ, η οποία είχε ήδη συνδέσει τη μοίρα της με αυτή του εβραϊκού κράτους το 1948. Το Ισραήλ προστάτευσε ενεργά τους διωκόμενους.
Γνωρίζουμε καλά τα διπλά μέτρα και σταθμά. Όποιος μοιράζεται εικόνες από τη Γάζα και καταγγέλλει το Ισραήλ δεν λέει ποτέ λέξη για τη σφαγή της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023 και τους απαχθέντες ομήρους που εξακολουθούν να κρατούνται αιχμάλωτοι σε σήραγγες, δεν έχει συμπόνια. Ούτε έχει συμπόνια για τον λαό της Γάζας, ο οποίος χρειάζεται μόνο ένα πράγμα : ελευθερία από τον τρόμο της Χαμάς.
ΠΗΓΗ: Die Welt