//Οι πολίτες θέλουν να αξιολογούνται οι ΔΥ

Οι πολίτες θέλουν να αξιολογούνται οι ΔΥ

Με ισόποσες φορολογικές απαιτήσεις από το ελληνικό κράτος σήμερα με εκείνες του 2008, όταν το σημερινό ΑΕΠ είναι €160 δισ. ενώ το 2008 ήταν περί τα €240 δισ., σημαίνει ότι ο Έλληνας φορολογούμενος πληρώνει μετά από 12 χρόνια κρίσης 50% παραπάνω φορολογία σήμερα από εκείνη που πλήρωνε το 2008.

Ταυτόχρονα, το κόστος του κρατικού μηχανισμού παραμένει σχεδόν αμετάβλητο παρά το γεγονός ότι ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων υποτίθεται ότι έχει μειωθεί από το 1.000.000 στις 700.000, και κατ’ επέκταση το μέσο κόστος ανά δημόσιο υπάλληλο έχει αυξηθεί αναλόγως.

Υπό αυτά τα δεδομένα, το κράτος κοστίζει στον Έλληνα φορολογούμενο μιάμιση φορά τις ημέρες εργασίας που του κόστιζε το 2008, ενώ ελάχιστες βελτιώσεις στη γραφειοκρατία και τη διαφθορά προέρχονται κυρίως από την ηλεκτρονικοποίηση της γραφειοκρατίας και την αποδιαμεσολάβηση των πρώην εφοριών με την έλευση της ΑΑΔΕ ελέω τρόικας.

Το να λέμε βασισμένοι σε υποθετικές μελέτες ότι η φοροδιαφυγή στη χώρα μας είναι 30% το 2021, όταν με την ηλεκτρονική τιμολόγηση, με την φορολόγηση από το πρώτο ευρώ για όλους τους αυτοαπασχολούμενους και τις εταιρείες, με την τιμή της βενζίνης να είναι 70% φόροι αλλά χωρίς να έχει συλληφθεί ούτε ένα κύκλωμα λαθρεμπορίας καυσίμων ή πλαστών τιμολογίων, με τα τεκμήρια σε αυτοκίνητα 15 ετών και σε σπίτια των 75 τετραγωνικών, με ΕΝΦΙΑ και τέλος επιτηδεύματος (ακόμα και με ζημιογόνες χρήσεις, με 4.000.000 ΑΦΜ μαυρισμένα στον Τειρεσία από τράπεζες, δημόσιο και ταμεία, με ποιος-ξέρει-πόσους τραπεζικούς λογαριασμούς μπλοκαρισμένους, με 300.000 σπίτια πολλά εκ των οποίων πρώτες κατοικίες να αναμένουν τη σειρά τους για πλειστηριασμούς, με €250 δισ. μη εξυπηρετούμενο ιδιωτικό χρέος προς τράπεζες, δημόσιο και προσφάτως (της μόδας) Fund εξωτερικού με έδρες σε Ιταλίες και Ιρλανδίες και Σουηδίες με κρυφά μετοχολόγια, με τις έννοιες της κεφαλαιουχικής εταιρείας καταργημένες στη χώρα-μπανανία μας αφού ο διευθύνων έχει μετατραπεί σε υπεύθυνο με την προσωπική του περιουσία για τις εταιρείες αυτές, είναι σαν να λοιδωρεί η ιερόδουλη την καλόγρια για πορνεία.

Η έννοια της απεργίας των δημοσίων υπαλλήλων θεωρείται παρανοϊκή σε όλες τις προηγμένες χώρες του κόσμου. Ειδικά όταν ο δημόσιος υπάλληλος (κατά συνθήκη υπηρέτης του πολίτη και όχι δυνάστης του) αμείβεται με τουλάχιστον μιάμιση φορά όσα ο ανάλογος ιδιωτικός υπάλληλος, χωρίς μάλιστα να έχει καμία ευθύνη απέναντι στην πολιτεία ή τον πολίτη, και ενίοτε χωρίς καν να πατάει στην υπηρεσία.

Η έννοια της άρνησης της αξιολόγησης από δημοσίους υπαλλήλους οι οποίοι ως μέρος της δουλειάς τους καλούνται να ΑΞΙΟΛΟΓΟΥΝ και να βαθμολογούν τα παιδιά μας ως εκπαιδευτικοί, είναι εξωσυμπαντική.

Εφόσον ψηφιστεί νόμος για την αξιολόγηση, όποιος υπάλληλος του κράτους (δηλαδή μισθωτός των φορολογούμενων) παρανομεί εν γνώσει του μη τηρώντας τον, οφείλει να απολύεται για παράβαση του καθήκοντος που ορκίστηκε να τηρεί όταν διορίστηκε στο δημόσιο.

Οι απλοί πολίτες καθημερινά αξιολογούνται από τον εργοδότη τους, από την ΑΑΔΕ, από τις τράπεζες, από τις υπηρεσίες των δήμων, από τις δημόσιες υπηρεσίες, και με βάση αυτές τις αξιολογήσεις η ζωή τους είτε συνεχίζει κανονικά, είτε καταρρέει και διαγράφεται.

Το αντίστοιχο απαιτούν ως φορολογούμενοι και άρα εργοδότες να γίνεται και με τους δημοσίους υπαλλήλους. Οι στρατιωτικοί και οι δικαστικοί περνάνε από κρίσεις ετησίως.

Οι υπόλοιποι ΔΥ με ποια λογική μένουν αναξιολόγητοι, και μάλιστα εφόσον όλες οι Ελληνικές Κυβερνήσεις από το 2011 ως σήμερα έχουν υπογράψει μνημόνια που περιλαμβάνουν την υποχρέωση αξιολόγησης τους;

Η άποψή τους θα έπρεπε να είναι τόσο σεβαστή από την Πολιτεία όσο και ενός μαθητή λυκείου που θέλει να μπει στο πανεπιστήμιο με κόστος του Έλληνα φορολογούμενου, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΞΕΤΑΣΤΕΙ.
 
Το 1981, μόλις είχε εκλεγεί ο Ρέηγκαν, οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας θέλησαν να εκμεταλλευτούν την απειρία του στο Λευκό Οίκο και να του ξεκολλήσουν προνόμια και αυξήσεις που δεν δικαιούνταν. Για να κάνουν τα αιτήματά τους δε πιο επιτακτικά αποφάσισαν να απεργήσουν. Τί έκανε ο Ρέηγκαν; Τήρησε το νόμο: τους απέλυσε όλους σε μια μέρα και προσέλαβε άλλους.

Κάτι ανάλογο πρέπει να ξεκινήσει να γίνεται και στην Ελλάδα.

Δυστυχώς η Ελλάδα έχει την τελευταία θέση σε κατά κεφαλήν δαπάνες για τη Δικαιοσύνη, οπότε μην ελπίζετε ότι θα λειτουργήσει ούτε εκείνη. 

Η θέση της χώρας στην παγκόσμια κατάταξη στην απονομή δικαιοσύνης, στην οικονομική ελευθερία, στην γραφειοκρατία και την διαφθορά, στην υπερφορολόγηση, στην ανταποδοτικότητα των φόρων, στην παιδεία, στην οδική ασφάλεια, στην υγεία και την αποτελεσματικότητα του κρατικού μηχανισμού δυστυχώς αντικατοπτρίζει τις προτεραιότητες της κοινωνίας μας.

Μετά μην απορείτε που φεύγουν ορδές οι νέοι για ξένες χώρες.

Άγις Βερούτης

capital