Γιατί ἡ πρέσβυς τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν ἐσχολίασε θετικῶς βίντεο πού ἀναφέρεται στήν παραβίαση τῆς Συμφωνίας τῶν Πρεσπῶν καί στήν ἐκποίηση τῶν κειμηλίων τῆς Εἰκοσιφοινίσσης
Τελικῶς οἱ ἑλληνο-ἀμερικανικές σχέσεις δέν εἶναι τόσο ἀνέφελες ὅσο θέλει νά τίς παρουσιάζει ἡ Κυβέρνησις. Στήν σύγχρονη πραγματικότητα τῶν μέσων κοινωνικῆς δικτυώσεως, ἕνα «like» μπορεῖ νά σημαίνει πολλά.
Καί ὅταν τό «like» αὐτό τό βάζει ἡ πρέσβυς τῶν ΗΠΑ στήν Ἑλλάδα στήν ἀνάρτηση τοῦ πρώην Πρωθυπουργοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ, ὁ ὁποῖος ἀσκεῖ σκληρή κριτική στήν Κυβέρνηση γιά τά ἐθνικά θέματα, ἴσως ἔχουμε σοβαρή ἔνδειξη πολιτικῆς τῆς ὑπερδυνάμεως. Οὐδείς θά μποροῦσε νά δεχθεῖ ὅτι ἡ κ. Κίμπερλυ Γκίλφοϋλ ἐνήργησε αὐτοβούλως καί ὅτι αὐτή ἡ ἔκφρασις συμπαθείας πρός τόν κ. Σαμαρᾶ δέν εἶχε τελικό ἀποδέκτη τήν Κυβέρνηση. Ἐμεῖς τοὐλάχιστον τήν ἀξιολογοῦμε ὡς «προειδοποιητική βολή». Μπορεῖ ὁ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν Μάρκο Ρούμπιο νά ἔρχεται στήν Ἀθήνα, ἀλλά αὐτό δέν σημαίνει ὅτι δίδει «ψῆφο ἐμπιστοσύνης» στόν κ. Μητσοτάκη.
Ἀπό ὅ,τι φαίνεται, ἡ Οὐάσιγκτων εἶναι ἐνοχλημένη καί αἰτία εἶναι ἡ ἐπιμονή παραγόντων, πού ἑδρεύουν μάλιστα στό Μέγαρο Μαξίμου, νά διατηροῦν ἀνοικτές γραμμές ἐπικοινωνίας μέ στελέχη τῶν Δημοκρατικῶν. Ἄλλως τε καί ὁ ἴδιος ὁ Πρωθυπουργός ἐξεφράζετο ἀρνητικῶς γιά τόν Πρόεδρο Τράμπ μέχρι καί τήν παραμονή τῆς ἐκλογῆς του. Καί παρ’ ὅτι ἐν συνεχείᾳ ἔδιδε «γῆν καί ὕδωρ», σέ μιά προσπάθεια νά συναντηθεῖ μέ τόν Ἀμερικανό Πρόεδρο, τό κλῖμα οὐδέποτε ἀπεκατεστάθη. Παρ’ ὅτι καί ἡ ἰδία ἡ κ. Γκίλφοϋλ κατέβαλε φιλότιμες προσπάθειες, ἀπό τήν ἡμέρα πού ἦλθε στήν Ἀθήνα. Ὅμως ἡ περιρρέουσα ἀτμόσφαιρα παραμένει ἀρνητική. Καί τό ἀποτέλεσμα εἶναι ἡ ἔκφρασις δυσαρεσκείας ἀπό τήν ἀμερικανική πλευρά, ἡ ὁποία ἐκδηλώνεται μέ διαφόρους, ἠπίους καί διπλωματικούς τρόπους. Τό πρόβλημα εἶναι ὅτι ὁ τρόπος ἀντιδράσεως τῆς ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως δέν θά μποροῦσε νά θεωρηθεῖ ὡς ὁ πλέον ἐνδεδειγμένος.
Χαρακτηριστική περίπτωση ἀποτελεῖ ἡ διαρρεύσασα στιχομυθία μεταξύ τῆς κ. Γκίλφοϋλ καί τοῦ ὑπουργοῦ Ἐνεργείας κ. Σταύρου Παπασταύρου. Ὑπενθυμίζουμε ὅτι ἡ Ἀμερικανίς πρέσβυς φέρεται νά ἀνεφέρθη στήν Ρουμανία, γιά νά δηλώσει ὅτι «μποροῦμε νά ἀνατρέψουμε ὅποια κυβέρνηση θέλουμε», μέ τόν κ. Παπασταύρου νά σχολιάζει ὅτι «τίς κυβερνήσεις τίς ἐκλέγουν οἱ πολῖτες». Καί ἡ βασική ἐρώτησις ἐν προκειμένῳ εἶναι ποιά εἶναι ἡ πηγή προελεύσεως τῆς στιχομυθίας, ἡ ὁποία παρεμπιπτόντως φέρεται νά εἶναι ἀληθής. Γιά νά ἐξηγήσουμε ὅμως γιατί ἡ κ. Γκίλφοϋλ προέβη σέ μιά τέτοια δήλωση πρός τόν κ. Παπασταύρου θά πρέπει νά πᾶμε λίγο πίσω.
Γιά μεγάλο διάστημα, κύκλωμα ἐντός καί πέριξ τοῦ Μαξίμου διοχετεύει σέ Δημοκρατικούς ἀρνητικά σχόλια γιά τήν πρέσβυ, ἡ ὁποία, παρεμπιπτόντως, ἐργάσθηκε πραγματικά προκειμένου νά πραγματοποιηθεῖ μιά ἐπίσκεψις τοῦ Ντόναλντ Τράμπ στήν Ἑλλάδα ἀπό τήν ἐποχή τοῦ Νταβός. Ὅμως τό μήνυμα πού φέρεται νά εἰσέπραξε ἀπό τόν Λευκό Οἶκο ἦταν πώς ὁ Ντόναλντ Τράμπ δέν ἤθελε νά βρεθεῖ στόν ἴδιο χῶρο μέ τόν κ. Μητσοτάκη. Αὐτό σημαίνει ὅτι οἱ σχέσεις τῶν δύο χωρῶν δέν θά μποροῦσαν νά ἔχουν πέσει σέ χαμηλότερο ἐπίπεδο.
Καλῶς ἐνημερωμένοι κύκλοι θεωροῦν ὅτι, ἐκ παραλλήλου, οἱ ἴδιοι παράγοντες, πού μέ τίς ἐνέργειές τους ἐνοχλοῦν τήν Οὐάσιγκτων, ὑπονομεύουν καί τίς προσπάθειες τῆς κ. Γκίλφοϋλ στήν Ἀθήνα, κάτι πού ἀντελήφθη καί ἡ ἰδία, ὁπότε καί τῆς ἦταν πολύ εὔκολο νά ἐντοπίσει τήν προέλευσή τους. Ἡ ἀντίδρασίς της, σέ συνεννόηση βεβαίως μέ τό Σταίητ Ντηπάρτμεντ, ἦταν νά ἀρχίσει ἐπαφές μέ τούς πολιτικούς παράγοντες ἀκριβῶς τούς ὁποίους θεωρεῖ σημαντικούς ἀντιπάλους ὁ κ. Μητσοτάκης. Δηλαδή τόν Ἀντώνη Σαμαρᾶ, τόν Ἀλέξη Τσίπρα καί τήν Μαρία Καρυστιανοῦ. Καί βεβαίως τηρῶντας τά διπλωματικά ἤθη ἐφρόντισε κατώτερα στελέχη τῆς πρεσβείας νά ἐνημερώσουν σχετικῶς τούς ὁμολόγους τους στό Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν.
Προφανῶς αὐτό δέν ἄρεσε στό Μαξίμου, πού δέν μποροῦσε νά ἀντιδράσει παρά μόνον διά τῆς ἐμμέσου ὁδοῦ, διοχετεύοντας ἀρνητικά σχόλια γιά τήν ἰδία ἀπό τά διάφορα ἐκτός Ἀθηνῶν κανάλια στόν ξένο Τύπο. Καί ἐνῷ πλησιάζουμε τίς ἐνδιάμεσες ἐκλογές στίς ΗΠΑ, ἀναδεικνύεται μιά ἀκόμη παράμετρος μέ σημαντικές οἰκονομικές προεκτάσεις. Ὅλες οἱ ἐπαφές καί οἱ ἀναθέσεις γιά τήν προώθηση ἑλληνικῶν συμφερόντων ἔχουν γίνει σέ ἀνθρώπους πού ἀπέχουν ἀπό τούς Ρεπουμπλικανούς. Καί πάλι σέ Δημοκρατικούς. Ἡ ἐνόχλησις τῶν πρώτων εἶναι προφανής καί προφανῶς ἡ ἀμερικανική πρεσβεία στήν Ἀθήνα γίνεται ἀποδέκτης τῶν παραπόνων τους.
Τό ἀδύνατο σημεῖο τοῦ κ. Μητσοτάκη εἶναι τά ἐθνικά θέματα. Αὐτά τά θέματα ἀναδεικνύει κυρίως ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς. Καί τίς Πρέσπες καί τήν ἀνεπαρκῆ συμφωνία γιά τά κειμήλια τῆς Μονῆς τῆς Εἰκοσιφοινίσσης. Ἡ ἀνάδειξις αὐτῶν τῶν θεμάτων εἶναι ἐξόχως ἐνοχλητική γιά τόν κ. Μητσοτάκη. Γι’ αὐτό καί ἐπέλεξε ἡ κ. Γκίλφοϋλ νά βάλει ἐκεῖ τό «like» της.