Eφθασε λοιπόν ἡ ὥρα νά λύσει τό πολιτικό σύστημα τίς ἀντιφάσεις του ἀπέναντι στό φαινόμενο τῆς Ἀκροδεξιᾶς
Γιατί ἀπό τό 2013 ἕως σήμερα ἐμμένει νά ἀντιμετωπίζει ποινικά καί μόνον ποινικά ἕνα βαθιά πολιτικό καί κοινωνικό θέμα. Καί ὅταν τελικῶς ἀποφασίζει νά τό προσεγγίσει καί λίγο πολιτικά, κάνει πράγματα πού εἶναι ἀπό ἀλλοπρόσαλλα ἕως βαθύτατα προβληματικά στήν σύλληψή τους.
Ποιά εἶναι ἡ διαπίστωση; Τό σύστημά μας θεώρησε πώς ἄν ἐξαφανίσει τήν Ἀκροδεξιά ἀπό τά κανάλια, ἄν τῆς ἀπαγορεύσει τίς πολιτικές δραστηριότητες, ἄν τήν βάλει φυλακή καί ἄν τήν ἀποκλείσει ἀπό τό Κοινοβούλιο, τό θέμα ἐλύθη αὐτομάτως. Ἡ Δημοκρατία… «γλύτωσε». Λησμόνησε ὅμως κάτι σημαντικό: Τίς αἰτίες πού τό δημιούργησαν καί τούς ψηφοφόρους της. Αὐτοί σταθερά καί μέ διακυμάνσεις καταγράφονται ἀπό τό 2012 ἕως σήμερα σέ ποσοστά ἀπό τό 9% μάξιμουμ (ἐπίδοση Χρυσῆς Αὐγῆς στίς εὐρωεκλογές τοῦ 2014) ἕως 5% μίνιμουμ οἱ Σπαρτιᾶτες στίς τελευταῖες ἐθνικές ἐκλογές.
Τό πολιτικό σύστημα «κόλλησε» μιά ταμπέλα συλλήβδην σέ αὐτούς τούς πολῖτες, «φασίστες», δέν θέλησε νά ψάξει ποτέ ποιές κοινωνικές ἀνισότητες τούς ὁδήγησαν ἀπό τά κόμματα ἐξουσίας στά ἄκρα, ποιές εὐαισθησίες τους γιά τά ἐθνικά θέματα ἐθίγησαν καί ἐν τέλει δέν ἀπάντησε ποτέ μέ πολιτικές στίς ἀνησυχίες καί τά προβλήματά τους. Λόγια, μόνο λόγια! Καί τό χειρότερο, τό μεγαλύτερο τμῆμα τοῦ συστήματος παρακολούθησε ἀπαθές τήν μακρά ἠρωοποίηση καί τήν δημόσια μυθοποίηση τοῦ ἐγκλείστου τοῦ Δομοκοῦ στό Facebook, ὁ ὁποῖος πέρασε σέ ἕνα κομμάτι τῆς νεολαίας τήν ἄποψη ὅτι «ἐνῷ κανένα λαμόγιο πολιτικός δέν φυλακίστηκε γιά τήν διαφθορά, ἐγώ φυλακίστηκα γιά τίς ἰδέες μου». Ἀκόμη καί ἄν αὐτές οἱ ἰδέες ἦταν ὁ ναζισμός. Ἡ ἀδράνεια τῶν ἀπαθῶν ὄχι ἁπλῶς δέν ἔλυσε τό πρόβλημα, ἀλλά, ὅπως θά διαπιστώσουμε τώρα, τό παρόξυνε.
Ἔδωσε στόν «ἔγκλειστο» νέα ὤθηση καί νέα ἐπιχειρήματα. Ὅπως ἡ προσχώρηση στό κόμμα τοῦ Ἀλέξη Τσίπρα τῆς προέδρου τοῦ Δικαστηρίου πού τόν καταδίκασε σέ πολυετῆ κάθειρξη. Ἡ προσχώρηση τῆς κυρίας Λεπενιώτη. Γιά νά μπορεῖ νά ἰσχυρίζεται ὅτι «μέ δίκασαν οἱ ἀριστεροί καί μέ ἔβαλαν φυλακή»…
Ἡ ἀποφυλάκιση τοῦ Κασιδιάρη συμπίπτει μέ τό γεγονός ὅτι φυσᾶ ἰσχυρότατος ἀκροδεξιός ἄνεμος πού σαρώνει τά πάντα σέ ὅλη τήν Εὐρώπη. Στήν νέα πανευρωπαϊκή φάση πού εἰσέρχεται τό ζήτημα, τό πολιτικό σύστημα πάλι φαίνεται ἀνήμπορο νά ἀπαντήσει οὐσιωδῶς πολιτικά. Αὐτή τήν φορά δέν σκέφτεται ποινικά, σκέφτεται διοικητικά. Θέλει νά λάβει διοικητικά μέτρα. Ἀπό προχθές βλέπω στά κανάλια μόνο νομικούς. Δικηγόρους καί συνταγματολόγους πού ἔχουν πάντοτε μιά παλαιά ἀπάντηση σέ κάθε νέο ἐρώτημα. Καί ἡ ὁποία ἀπάντηση ἔχει ὡς τελική κατάληξη καί πάλι αὐτό πού θρέφει τήνἈκροδεξιά, τήν καύσιμο ὕλη της: Τίς ἀπαγορεύσεις. Τήν θρέφουν στήν Γαλλία, ὅπου ἡ προσπάθεια ἀποκλεισμοῦ τις Λέ Πέν ἀπό τίς προεδρικές ἐκλογές κατέρρευσε σάν χάρτινος πύργος.
Τήν θρέφουν στήν Γερμανία, ὅπου ἡ Ὑπηρεσία Προστασίας τοῦ Συντάγματος εἰσηγήθηκε τήν ἀπαγόρευση τῆς καθόδου τῆς Ἀκροδεξιᾶς στίς ἐκλογές, ἄν καί ἐκπροσωπεῖ σήμερα τό 30% τοῦ ἐκλογικοῦ σώματος. Τήν θρέφουν γιά τό μέλλον στήν Ρουμανία, ὅπου ἀκυρώθηκε πραξικοπηματικά τό ἀποτέλεσμα τῶν προεδρικῶν ἐκλογῶν. Τήν θρέφουν στήν πατρίδα μας καί οἱ πάσης φύσεως «Ἀλιβιζάτοι», τῶν ὁποίων οἱ νόμοι διαβάζουν στατικά μιά κοινωνία μέ ἀπίστευτη κινητικότητα ἀπό τό ἀριστερό ἄκρο τοῦ ἄξονα ἕως τό ἀπώτατο δεξιό. Οἱ πολῖτες πού ψηφίζουν τά ἄκρα ἔδωσαν μιά εὐκαιρία στήν ΝΔ στίς ἐκλογές τοῦ 2019. Δέν ψήφισαν τήν Χρυσή Αὐγή καί μέ ποσοστό κάτω τοῦ 3% τήν ἄφησαν ἐκτός Βουλῆς. Ἐπανῆλθαν στό «δημοκρατικό» τόξο. Τό «εὐχαριστῶ» τῆς ΝΔ ἦταν ἡ ἐπισημοποίηση τοῦ δόγματος «μέ τούς ὀλίγους καί τούς ἐθνομηδενιστές». Ἡ σκοπουμένη περιθωριοποίηση τῶν ἀνανηψάντων δεξιῶν χάριν τοῦ βρώμικου Κέντρου.
Ἀγαπητοί μου καί ἀγαπητές μου! Τά πράγματα εἶναι ἁπλᾶ! Μία ὑγιής Δημοκρατία δέν φοβᾶται τά ἄκρα. Ἀξιοποιεῖ τόν χρόνο, δέν τόν ἀφήνει νά περνᾶ ἀνεκμετάλλευτος καί τά ἀντιμετωπίζει στά ἴσια. Ἄν ἔχει τίς ἀπαντήσεις καί ἄν εἶναι «ἀνεπίληπτος» Δημοκρατία, φυσικά. Ὑπό τήν ἔννοια ὅτι προχωρᾶ στήν αὐτοκάθαρσή της καί δέν ἐπιμένει νά τήν ἐκπροσωπεῖ πρός τά ἔξω μία παρακμιακή ντεκαντάνς θρασύτατων κλεφτῶν. Μιά ἄρρωστη καί βαθιά διεφθαρμένη Δημοκρατία λωποδυτῶν ὅμως φοβᾶται τά ἄκρα. Δικαιολογημένα τά φοβᾶται. Γιατί ἀκόμη καί ἄν τά ἄκρα δέν ἔχουν τίς ἀπαντήσεις γιά τό τί πρέπει νά γίνει (ἰδίως στήν οἰκονομία, αὐτή εἶναι ἡ ἀχίλλειος πτέρνα τους, νιώθουν ἄβολα στόν καπιταλισμό), ἔχουν πάντοτε τόν τρόπο νά καταγγέλλουν μέ ἀνάθεμα τά στραβά πού βλέπουν ὅλοι. Μέ (φαινομενικά) λυμένη τήν γλῶσσα τους.
Αὐτό τό πολιτικό σύστημα καί αὐτή ἡ ΝΔ δέν ἔχουν τήν ἀξιοπιστία νά τά πολεμήσουν καί πρέπει νά κάνουν τόν σταυρό τους πού ἕνας 74άρης πρώην Πρωθυπουργός ἄφησε τήν βολή του καί ἱδρύει κόμμα γιά νά διεκδικήσει τήν ἐκπροσώπηση τῆς δημοκρατικῆς Δεξιᾶς καί τῶν λοιπῶν δημοκρατικῶν πατριωτικῶν δυνάμεων στό Κοινοβούλιο. Ἄς δοῦμε γιατί δέν μποροῦν! Τό σύστημα δέν δύναται γιατί πάσχει ἀπό ἀφόρητο ἀριστερό σνομπισμό καί νεοφιλελεύθερο ἐλιτισμό. Τούς θεωρεῖ πολιτισμικά κατώτερούς του, ἐνῷ αὐτό δέν εἶναι ἠθικά ἀνώτερό τους.
Ἡ ΝΔ δέν μπορεῖ γιά δύο λόγους. Ὁ πρῶτος εἶναι ὅτι εἶναι χαμένη στίς ἀντιφάσεις της. Ποιά ΝΔ νά διαλέξουμε; Αὐτήν πού ζητοῦσε μέ ὑπομνήματα στόν Ἄρειο Πάγο τήν ἀπαγόρευση καθόδου τῶν Σπαρτιατῶν στίς εὐρωεκλογές καί ἐπιχείρησε νά ἀκυρώσει τήν λαϊκή ἐτυμηγορία στό Ἀνώτατο Δικαστήριο; Νά τούς ἀφαιρέσει δηλαδή τίς ἕδρες μέ ἀπόφαση τοῦ Ἐκλογοδικείου, ἀλλά ὅταν κατάλαβε ὅτι θά προκληθοῦν (ἀνεπιθύμητες) ἀναπληρωματικές ἐκλογές ἐτράπη εἰς φυγήν; Αὐτήν; Ἤ μήπως, δεύτερον, τήν ΝΔ πού συναγελάζεται μέ αὐτούς πού κατήγγελλε μέχρι χθές ὡς ναζί καί ἔχει προσαρτήσει στίς ψηφοφορίες τοὐλάχιστον πέντε-ἕξι ἐξ αὐτῶν στήν πλειοψηφία της γιά νά ἔχει μαξιλαράκι ἀσφαλείας ὁ ἀνασφαλής κύριος Πρωθυπουργός; Μέ τήν ΝΔ πού πανηγύριζε ἔξω ἀπό τό Ἐφετεῖο τήν καταδίκη Κασιδιάρη ἤ μέ τήν ΝΔ πού ἐπέτρεπε στόν Κασιδιάρη νά κατέλθει στίς ἐκλογές ὡς ὑποψήφιος δήμαρχος Ἀθηναίων γιά λόγους οἰκογενειακούς;
Μέχρι καί ψηφολέκτες στήν κάλπη γιά τήν Προανακριτική Βορίδη ὅρισε τό Προεδρεῖο τῆς Βουλῆς τούς βουλευτές τοῦ κ. Κασιδιάρη! Αὐτή τήν Ἀκροδεξιά τήν ἔχουμε μελετήσει καλά. Ξέρει νά τά «χώνει» καί νά διεγείρει τά πλήθη, ἀλλά δέν γνωρίζει νά ἀρθρώνει ἐναλλακτική πρόταση ἐξουσίας. Εἶναι παντελῶς ἀνίκανη ὡς πρός αὐτό. Γιά νά ἀποδειχθεῖ ὅμως ἡ ἀνεπάρκειά της χρειάζονται κότσια. Ἀπόφαση νά τσαλακωθεῖς. Καί τό πολιτικό μας σύστημα γιά μιά ἀκόμη φορά χάνει τά λόγια του, τρέμει καί ἁπλῶς τό βάζει στά πόδια. Δέν θά ἔπρεπε. Τό antisystem εἶναι διάτρητο. Καί κατά βάθος συστημικό.