Από την Συντακτική Ομάδα του Helleniscope
Η εικόνα ενός υπουργού της ελληνικής κυβέρνησης να «γιορτάζει» τη Χανουκά στη Νέα Υόρκη, κατόπιν πρόσκλησης μιας ξένης θρησκευτικής κοινότητας, δεν είναι μια ακίνδυνη χειρονομία δημοσίων σχέσεων. Είναι μια πολιτικά και συμβολικά ανησυχητική πράξη , ειδικά αν προέρχεται από μια κυβέρνηση που συνεχώς παρουσιάζεται ως υπερασπιστής του «έθνους, της θρησκείας και της οικογένειας». (Μπορείτε να διαβάσετε την «περήφανη» ανακοίνωσή του στη σελίδα του στο Facebook στο κάτω μέρος αυτής της ανάρτησης.)
Καταρχάς, η Χανουκά δεν είναι μια ουδέτερη γιορτή. Τιμά, τουλάχιστον εν μέρει, την εβραϊκή στρατιωτική νίκη επί του ελληνιστικού βασιλείου των Σελευκιδών της Συρίας , ένα ιστορικό πλαίσιο που καθιστά τη συμμετοχή ενός Έλληνα υπουργού ιδιαίτερα ακατάλληλη. Αυτό φυσικά εγείρει ένα απλό ερώτημα: Πότε έχει παραστεί ποτέ Ισραηλινός υπουργός στον εορτασμό της Ελληνικής Επανάστασης; Πότε έχει παραστεί επίσημα, έστω και συμβολικά, Ισραηλινός πρόεδρος, πρωθυπουργός ή υπουργός στην Ορθόδοξη Ανάσταση του Πάσχα στον Πανάγιο Τάφο;
Η αντίφαση γίνεται ακόμη πιο εντυπωσιακή αν αναλογιστεί κανείς ότι το Ισραήλ δεν έχει αναγνωρίσει επίσημα ούτε τη Γενοκτονία των Αρμενίων ούτε τη Γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και του Πόντου , ενώ ταυτόχρονα δικαίως απαιτεί καθολική αναγνώριση και σεβασμό για το Ολοκαύτωμα. Η ιστορική μνήμη, ωστόσο, δεν μπορεί να είναι επιλεκτική .
Δεν πρόκειται για θέμα θρησκευτικής ανοχής. Είναι θέμα θεσμικής συνέπειας . Ένας ορθόδοξος χριστιανός λειτουργός του ελληνικού κράτους δεν «γιορτάζει» την θρησκευτική-εθνική εορτή ενός άλλου έθνους χωρίς να στέλνει μήνυμα πολιτικής υποταγής και διάβρωσης της ταυτότητας . Αν αυτό είναι απλώς διπλωματία, τότε θα πρέπει να δηλωθεί με ειλικρίνεια:
όχι «έθνος, θρησκεία, οικογένεια», αλλά ρεαλπολιτική χωρίς μνήμη ή αρχές .
Ειδικά όταν γνωρίζουμε ότι στο πρόσφατο σκάνδαλο υποκλοπών στην Ελλάδα, ο πρωθυπουργός Μητσοτάκης χρησιμοποίησε εν γνώσει του ισραηλινό λογισμικό και οι ισραηλινοί πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών χειρίζονταν το σύστημα. Είναι αυτή μια ανεξάρτητη χώρα ή μια «Δημοκρατία της Μπανανίας» και μια αποικία ξένων συμφερόντων;
Ντροπή στον Άδωνη!! Ειδικά υπό το φως των πρόσφατων δηλώσεων του σκηνοθέτη Σμαραγδή ότι ο Άδωνης ήταν αυτός που ΔΕΝ ΥΠΕΓΡΑΨΕ τη χρηματοδότηση για την παραγωγή της «Καποδίστριας»!! Υπονόμευσε την ιστορία του έθνους του, αλλά είναι πρόθυμος να γιορτάσει την ταυτότητα ενός άλλου έθνους!!
Το πιο ανησυχητικό από όλα είναι η σιωπή της Εκκλησίας . Δεν υπάρχει ούτε ένας επίσκοπος πρόθυμος να διευκρινίσει τη διαφορά μεταξύ του διαθρησκευτικού σεβασμού και της πολιτικής συμμετοχής ενός κυβερνητικού αξιωματούχου σε μια ξένη θρησκευτική γιορτή με έντονο ιστορικό συμβολισμό;
Το θέμα δεν είναι η Χανουκά αυτή καθαυτή. Ή ο αντισημιτισμός… Εμείς οι Έλληνες είμαστε ενάντια σε κάθε ρατσισμό και το έχουμε αποδείξει σε χιλιάδες χρόνια ιστορίας, ειδικά κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος. Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η Ελλάδα είχε περισσότερα θύματα από οποιοδήποτε άλλο έθνος – εκτός από τους Ρώσους και τους Πολωνούς!! Η Αμερική είχε περίπου 400.000 θύματα και η μικρή Ελλάδα είχε πάνω από 800.000!!..
Το ζήτημα είναι η έλλειψη αμοιβαιότητας, η επιλεκτική ευαισθησία και η πολιτική υποκρισία .
Και σε μια χώρα με βαθιά ιστορική μνήμη και άλυτο τραύμα, αυτά τα πράγματα δεν περνούν απαρατήρητα.