Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει βρει έναν τρόπο να χτυπήσει σκληρά την ελευθερία του Τύπου: εξωδικαστικές κυρώσεις για «παραπληροφόρηση», παγώνοντας λογαριασμούς χωρίς δίκη ή έφεση. Πρώτο θύμα ο Γερμανο-Τούρκος δημοσιογράφος Hüseyin Doğru (red. media), στη λίστα από Μάιο 2025.
Οι Βρυξέλλες τον κατηγορούν ότι το φιλοπαλαιστινιακό ρεπορτάζ του (π.χ. κάλυψη καταλήψεων πανεπιστημίων Βερολίνου) προκαλεί «εθνοτικές/πολιτικές/θρησκευτικές αναταραχές» και «υποστηρίζει αποσταθεροποιητικές δραστηριότητες Ρωσίας». Χωρίς στοιχεία για άμεσους δεσμούς με Μόσχα, χωρίς δίκη.
Αποτέλεσμα; Μήνες χωρίς πρόσβαση σε λογαριασμό, ακόμα και στο ελάχιστο επίδομα (506€). Δεν μπορούσε να ταΐσει τα παιδιά του, να πληρώσει δικηγόρο, να αγοράσει φάρμακα ή νερό. Κυρώσεις και στη γυναίκα/παιδιά του. «Ουσιαστικά κυρώσεις σε όλη την οικογένεια», λέει. Τελικά, στις 22 Ιανουαρίου 2026, ανέκτησε πρόσβαση μετά παρέμβαση δικηγόρου – αλλά η μάχη συνεχίζεται.
Ο ίδιος εξηγεί: Η Γερμανία δεν μπορούσε να το κάνει νόμιμα (λόγω συνταγματικών δικαιωμάτων), οπότε το πέταξαν στην ΕΕ – εκεί δεν υπάρχει δικαστής, ακρόαση ή αποδείξεις. Οι κυρώσεις «δεν είναι τιμωρία, αλλά αλλαγή συμπεριφοράς» – στην πράξη, οικονομική εξόντωση. «Κάποιος στη φυλακή έχει περισσότερα δικαιώματα από μένα».
Φόβοι: Πρόκειται για δοκιμαστική περίπτωση. Αν περάσει, θα χτυπήσει οποιονδήποτε – αριστερούς, δεξιούς, αντιφρονούντες (π.χ. Roger Köppel). Η Berliner Zeitung και νομικοί (πρώην δικαστής ΕΔΔΑ κ.ά.) μιλάνε για «πολιτικό θάνατο» (mort civile), παραβίαση θεμελιωδών δικαιωμάτων, δυσανάλογη βλάβη στην ελευθερία έκφρασης/Τύπου. Η ΕΕ το κάνει χωρίς εποπτεία, ενώ η φον ντερ Λάιεν μιλάει για «ευρωπαϊκή ελευθερία».
Προηγούμενος εργοδότης (Redfish Media) είχε φήμες για ρωσικούς δεσμούς, αλλά έκλεισε μετά Ουκρανία – ο Doğru λέει ότι η νέα Red είναι ανεξάρτητη. Όμως, ακόμα και αν υπήρχε σύνδεση, η εξωδικαστική εξόντωση δημοσιογράφου σε ΕΕ είναι επικίνδυνο προηγούμενο.