Ως  γνωστόν οι Θρακομακεδόνες στη βορειοδυτική πλευρά τους περιβάλλονται πλέον από ένα πυκνό “δάσος” από καμένους κορμούς μεγάλων πεύκων που δεν έχουν κοπεί και απομακρυνθεί  αν και πέρασε ένας χρόνος από την καταστροφική  πυρκαγιά. Οι κορμοί αυτοί είναι άκρως επικίνδυνοι για τα σπίτια με τα οποία γειτνιάζουν καθώς ήδη με την πρώτη κακοκαιρία έχουν αρχίσει να πέφτουν και απειλούν τις στέγες των σπιτιών, αυτοκίνητα αλλά και διερχόμενους πεζούς.
Πληροφορούμαι ότι οι κάτοικοι αυτών των περιοχών έχουν αποδυθεί σ’ έναν ατέρμονα διάλογο με τους διάφορους “αρμοδίους” για τη δημιουργία κάποιου είδους ζωνών ασφαλείας χωρίς κανένα αποτέλεσμα μέχρις στιγμής. Και καθώς βαδίζουμε προς το χειμώνα,  που στους Θρακομακεδόνες είναι πάντα πιο βαρύς, οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν γιγαντώνονται.
Διερωτώμαι, δεν θα μπορούσε ο Δήμος σε συνεργασία με την Περιφέρεια και το Δασαρχείο να αναλάβουν την κοπή των δέντρων  στα επίμαχα σημεία σε μια εύλογη έκταση ώστε αφενός  να  γίνουν κορμοφράγματα για τη συγκράτηση του πολύ επικλινούς εδάφους και αφετέρου  να αξιοποιηθούν οι κομμένοι κορμοί ως καύσιμη ύλη;
Ειδικά φέτος με το φλέγον ενεργειακό πρόβλημα  που αναγκάζει τον  κόσμο να  στραφεί  στις ξυλόσομπες και τα τζάκια, πιστεύω ότι είναι ευκαιρία για τον Δήμο να επιτελέσει  και  κοινωνικό έργο με τη διάθεση  των ξύλων σ’  όσους  δημότες έχουν  ανάγκη  έστω με κάποιο μικρό αντίτιμο.
Βαρβάρα Ταβλαρίδου Μπακάλη

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.