//Ατιμωρησία, ανοχή, επιείκια οδηγούν σε κοινωνία ζούγκλας

Ατιμωρησία, ανοχή, επιείκια οδηγούν σε κοινωνία ζούγκλας

Απρίλιος 2018. Ένας επιχειρηματίας προσπαθώντας να προστατεύσει την οικογένειά του δολοφονείται μέσα στο σπίτι του από μια συμμορία Αλβανών.

Οι δράστες (λέει) διέφυγαν στην Αλβανία, η οποία δεν συνεργάζεται με τις ελληνικές αρχές.

Οι υπόλοιποι της συμμορίας δικάστηκαν για πολλές ληστείες τον Ιούνιο 2020. Μεταξύ αυτών και ένας που συμμετείχε στη δολοφονία αλλά ήταν (λέει) απλώς ο «τσιλιαδόρος».

Ο (άντε βρες…) «τσιλιαδόρος» καταδικάστηκε σε 38,5 χρόνια, κατά συγχώνευση σε 20 και θα βγει από τη φυλακή στα 2/5 της ποινής του. Δηλαδή σε οκτώ χρόνια!

Ούτε ο Χουντίνι δεν θα μετέτρεπε με τέτοια μαεστρία το 38,5 σε 8!

Πάμε παρακάτω

Πόλα Ρούπα, «Επαναστατικός Αγώνας». Βομβιστική επίθεση στην Τράπεζα της Ελλάδος το 2014.

– Ισόβια και είκοσι πέντε χρόνια κάθειρξη στην πρωτοβάθμια εκδίκαση το 2018.

– Σε έξι χρόνια και τρεις μήνες την καταδίκασε πρόσφατα σε δεύτερο βαθμό το Εφετείο.

Ίδιο έγκλημα, ίδιες συνθήκες. Τι άλλαξε στο ενδιάμεσο; 

Ο Ποινικός Κώδικας.

Συγγνώμη, αλλά πώς μπορεί να αλλάζει τόσο πολύ ένας Ποινικός Κώδικας ώστε να κατεβαίνει απνευστί από τα ισόβια (συν είκοσι πέντε χρόνια) στα έξι χρόνια και τρεις μήνες;

Άσε που δεν καταλαβαίνω πώς η κατηγορουμένη ήταν συνεργός σε τρομοκρατικές ενέργειες (όπως έκρινε το δικαστήριο) χωρίς να έχει σχέση με την τρομοκρατική οργάνωση που τις έκανε (όπως επίσης έκρινε το ίδιο δικαστήριο).

Ούτε τι αλλάζει αν η βόμβα είχε στόχο την Τράπεζα της Ελλάδος αλλά όχι παρακείμενα κτίρια. Παρεμπιπτόντως ούτε ο Μπιν Λάντεν έπληξε παρακείμενα κτίρια, μόνο τους Δίδυμους Πύργους.

Τον Ιανουάριο, το Ναυτοδικείο Πειραιά έκρινε ότι η βόμβα μολότοφ «δεν είναι εκρηκτική ύλη». Διότι «δεν μπορεί να προκαλέσει σοβαρή σωματική βλάβη» και αν συμβεί τέτοιο κακό τότε δεν θα φταίει η μολότοφ αλλά η πυρκαγιά που έβαλε η μολότοφ!

Θα μπορούσα να πολλαπλασιάσω τα περιστατικά.

Τους κατηγορουμένους για την επίθεση στον πρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστημίου που αφέθηκαν ελεύθεροι (με περιοριστικούς όρους) ή τους άλλους που πετούσαν τσιμεντόλιθους στα ΜΑΤ όταν πήγαν να εκκενώσουν μια κατάληψη και η τύχη τους αγνοείται.

Δεν ξέρω αν βρέθηκαν τελικά εκείνοι που έδειραν και λήστεψαν τον οδηγό του λεωφορείου στη Βουλιαγμένης. Ούτε τι έχει γίνει με τους δύο που ξυλοκόπησαν άγρια τον υπάλληλο του μετρό.

Δεν ξέρω αν συνελήφθη ο τραμπούκος που μαχαίρωσε τον 60χρονο στη Νέα Σμύρνη επειδή του διαμαρτυρήθηκε για τον θόρυβο. Ελπίζω απλώς το «έξω οι μπάτσοι από τις γειτονιές» που φώναζαν πριν από δύο μήνες οι διαδηλωτές στην περιοχή να μη σημαίνει ότι θα αντικαταστήσουν τους μπάτσους με μαχαιροβγάλτες.

Όλα αυτά για να καταλήξω στα Γλυκά ΝεράΕλπίζω να τους πιάσουν, αλλά δεν είμαι καθόλου ήσυχος τι θα πάθουν αν τους πιάσουν.

Ο νόμος και η τάξη είναι «ένα ξεπερασμένο κλισέ» είπε ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη στη χώρα των απροστάτευτων πολιτών (11/5)

Περίεργο. Εγώ νόμιζα ότι ο νόμος και η τάξη είναι πυλώνες της κοινωνίας μας.

Να είμαστε ειλικρινείς.

Καταντήσαμε μια ανοχύρωτη κοινωνία

Μια κοινωνία…

 με ανοχή στο έγκλημα και επιείκεια για τον εγκληματία. Βουτηγμένη στον συμψηφισμό, στο ελαφρυντικό, στη δικαιολογία και τη σχετικότητα. Δέσμια της παρλαπίπας ενός νοσηρού και αφοπλιστικού «δικαιωματισμού». Κατεβάσαμε τα χέρια.

Και θα παραμείνουμε ανοχύρωτοι όσο δεν αποφασίζουμε να προστατευτούμε.